Κιντσμολία, μια πόλη μες στην πόλη!

Η Κιντσμολία είναι η πιο χρωματιστή πόλη του κόσμου!
Η Κιντσμολία μάς υπενθυμίζει πως μπορούμε οι ίδιοι να επιλέγουμε και να διαμορφώνουμε τον κόσμο μας. Ξεκινώντας από τους δρόμους και τις πλατείες με χαρτοταινία και κιμωλίες!

Μικρά και μεγάλα πράγματα γύρω μας, ευχάριστα ή δυσάρεστα, όμορφα ή άσχημα είναι όλα δημιουργήματα ανθρώπων. Κάθε άνθρωπος, μόνος του ή και με άλλους, προτού φτιάξει οτιδήποτε πρώτα το σκέφτεται, μετά το επιλέγει και μετά το φτιάχνει.

Έτσι, για όσα υπάρχουν γύρω μας κάποιοι άνθρωποι επέλεξαν να φτιάξουν αυτά και όχι άλλα. Επέλεξαν ακόμα να τα φτιάξουν με τον τρόπο που τα έφτιαξαν και όχι με άλλους τρόπους.
Θα ’λεγε κανείς πως αρκετά από αυτά που έφτιαξαν οι άνθρωποι μοιάζει να μην τα σκέφτηκαν και πολύ καλά, έ;
Ας είναι… Τώρα ήρθε η σειρά μας να δοκιμάσουμε: ας σκεφτούμε, ας επιλέξουμε και ας φτιάξουμε!



Η Κιντσμολία σχεδιάστηκε γύρω από ένα ποτάμι που κυλά σαν νωχελικό φίδι από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Ήξερες αλήθεια ότι στην Αθήνα υπάρχουν τρία ποτάμια με πολλούς παραποτάμους;
Είναι ο Κηφισός, ο Ιλισός και ο Ηριδανός. Δεν φαίνονται όμως πια. Οι πρόγονοί μας επέλεξαν να τα σκεπάσουν για να φτιάξουν από πάνω τους μεγάλους αυτοκινητόδρομους ώστε οι άνθρωποι να πηγαίνουν γρήγορα στις δουλειές τους.
Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για τα ποτάμια που διασχίζουν την Αθήνα, ψάξε εδώ.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΙΓΝΙΟΘΕΝ | 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013, από 11π.μ. | ΟΔΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ, ΠΛΑΚΑ
Very Young Contemporary Art | Κώστας Μπεβεράτος | Καίτη Καραγιάννη, Όλγα Μανάρα

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ.

Ο δικός μας Άκης

Τον αγαπήσαμε

τον εμπιστευτήκαμε,

τον επιλέξαμε.

Παραδίδουμε οι ίδιοι την εξουσία σε ανθρώπους που στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία και σε πανεπιστήμια του εξωτερικού, σε ανθρώπους που δεν περνούν ούτε έξω από δημόσιο νοσοκομείο, και που συμπεριφέρονται πιο αλαζονικά και από τα αρπακτικά της οικονομίας με τα οποία συνεργάζονται με κάθε τρόπο.

Αδιαφορούμε για τον κοινωνικό έλεγχο και πιστεύουμε ότι ψηφίζοντας κάθε 4 χρόνια είναι αρκετό για να λέμε ότι ζούμε σε δημοκρατία. 

Αφήνουμε την πολιτική στα χέρια κάθε είδους επιτήδειων, οι οποίοι μάς έχουν πείσει ότι οι πολίτες δεν πρέπει να ασχολούνται με την πολιτική, έτσι ώστε οι ίδιοι να μπορούν ανενόχλητα να μηχανορραφούν σε βάρος μας συσσωρεύοντας εξουσία και πλούτη. 

Ακόμα και τώρα, περιμένουμε πως, με κάποιον μαγικό τρόπο, θα απαλλαγούμε από τις δυσκολίες αλλά και τους κινδύνους που βλέπουμε να έρχονται, και πως κάποιοι άλλοι θα κάνουν αυτά που εμείς αποφεύγουμε να διαπραγματευόμαστε.

Αγέλη ζώων ή κοινωνία ανθρώπων;

Οι αρχηγοί, οι ιεραρχίες, οι κυριαρχίες όπως χτίζονται με την βία, τον πλούτο και τα ψέματα, θυμίζουν περισσότερο αγέλες ζώων παρά κάτι ανθρώπινο.

Θα περίμενε κανείς οι άνθρωποι να φτιάχνουν κοινωνίες συνομολογώντας τους νόμους και επαγρυπνώντας ώστε κανείς να μην αυθαιρετεί.

Γιατί έχουμε μάθει πως, ακόμα και οι μικρότερες ανισότητες και αδικίες, σιγά σιγά, θεμελιώνονται και γιγαντώνουν την εξουσία τους άλλοτε με τα ψέματα, άλλοτε με τον φόβο και άλλοτε με την βία, και τότε καταλήγουν οι ανθρώπινες κοινωνίες να μοιάζουν περισσότερο με αγέλες ζώων και οι ίδιοι οι άνθρωποι με ζώα.

http://proxeiro-tetradio.blogspot.gr/2013/09/blog-post_19.html

Υπάρχουν Κατώτεροι Άνθρωποι;

kat-o'-ter-os

Kατώτερος

Kατώτερος από αυτούς που είναι έξυπνοι.

Κατώτερος από αυτούς που έχουν τον τρόπο τους.

Κατώτερος από τους ανώτερους.

Inferior

Inferior to the clever ones.

Inferior to those who pull strings.

Inferior to the superior ones.

Inférieur

Inférieur de ceux qui sont intelligents.

Inférieur de ceux qui ont les bons bouts. 

Inférieur des supérieurs. 

kat-o'-ter-os

Για Κάποιους Είσαι Κατώτερος Άνθρωπος

Για κάποιους [και εσύ] είσαι κατώτερος άνθρωπος.
Αλήθεια, τι πιστεύεις; Υπάρχουν κατώτεροι άνθρωποι;

To some, you are [also] an inferior human.
Really, what do you think; are there inferior humans?

Cynicism Returns

Turns back and bites strong. It's safer to keep it with a muzzle or in cage.

Ο κυνισμός επιστρέφει
Γυρνάει πίσω και δαγκώνει δυνατά. Είναι ασφαλέστερο να παραμένει με φίμωτρο ή σε κλουβί.

-

Γιατί, συμπολίτες, διαρρηγνύετε τα ιμάτιά σας;

Ποιά είναι οι πατρική στέγη που γκρεμίστηκε με μιας;

Ποιός είναι ο μεσσίας που είναι λίγος για να μας σώσει;

[φωτογραφίες αγνώστου τοιχοκολλημένες σε εγκαταλελειμμένο σπίτι στα Πετράλωνα]

Ψηφίζω πάντα!

Δεν πιστεύω στην εκπροσώπηση. Επί πάρα πάρα πολλά χρόνια παρακολουθώ έκθαμβος κάθε είδους ηγετίσκους οι οποίοι με μόνο εφόδιο την ψυχική τους ανεπάρκεια και το υπερτροφικό εγώ τους βανδαλίζουν ανενδοίαστα κάθε συλλογικό χώρο.

http://art-effects.blogspot.com/2009/09/blog-post.html

Καμμιά ευφυία δεν μπορεί να παραβγεί αυτή την δύναμη. Γιατί η ευφυία έχει ως εφόδιο και υπέρτατη αξία την αμφιβολία ενώ η ανοησία την βεβαιότητα.
Η βεβαιότητα, όμως, είναι που συνεπαίρνει, φτιάχνει οπαδούς και πιστούς, παρασέρνει σε έργα εντυπωσιακά και πράξεις αποτρόπαιες αδιαφορώντας πάντα για το κόστος.
Η βεβαιότητα στο όνομα του Καλού δεν δίστασε ποτέ να σπείρει τον τρόμο και τον όλεθρο.

Και έπειτα, οι οπαδοί, οι πιστοί, οι υπήκοοι...
Τι θλιβερό θέαμα αναξιοπρέπειας...
Με πόση ευκολία παραδίδουν την Ευθύνη στα χέρια του πρώτου εγωπαθή που με πατρική θέρμη θα υποσχεθεί ασφάλεια και φροντίδα.

http://konst-mp-200709.blogspot.com/2007/10/er-20070915.html

Δεν έχω καμμιά σχέση με όλα αυτά. Μου είναι ξένα, μακρινά και αδιάφορα.
Όμως, ψηφίζω. Πάντα.
Και η ψήφος μου δεν σχετίζεται με κανενός είδους πίστη ή μετάθεση ευθυνών.
Η ψήφος μου έχει να κάνει με τον εξής συλλογισμό:

Ο κόσμος μεταβάλλεται διαρκώς προς άγνωστη κατεύθυνση. Οι προϋποθέσεις που καθορίζουν την μεταβολή του κόσμου διαμορφώνονται κάθε στιγμή μπροστά στα μάτια μας. Εμείς, ωστόσο, δεν είμαστε σε θέση τις περισσότερες φορές να αντιλαμβανόμαστε την βαρύτητα, ή ακόμα και την ύπαρξη, αυτών των διεργασιών. Είμαστε όμως συμμέτοχοι στην διαμόρφωσή τους με τις μικρές και μεγάλες, σημαντικές ή ασήμαντες επιλογές μας.

Αρεσκόμαστε να πιστεύουμε ότι ο κόσμος θα γίνει καλύτερος για εμάς και τα παιδιά μας. Αυτή η πίστη, όμως, δεν είναι παρά μια ακόμα κοντόφθαλμη πλάνη. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο ο πολιτισμός μας ολόκληρος μπορεί να αφανιστεί. Έχουμε ήδη πάρει μια μικρή γεύση.

Ωστόσο, δεν υπάρχει παρθενογένεση κανενός Κακού ή Καλού. Η Ιστορία μπορεί να καθοριστεί από ένα τυχαίο γεγονός. Πόσω μάλλον από ένα εκλογικό αποτέλεσμα.
Μια έδρα περισσότερη στην Χρυσή Αυγή, μια αυτοδυναμία του Σαμαρά, μπορούν να δρομολογήσουν εξελίξεις απροσδόκητες και όλωσδιόλου αντίθετες με τις αρχές, τις επιδιώξεις και τα συμφέροντά μου.

Τέτοιες εξελίξεις σχετίζονται άμεσα και με το αν και τι θα ψηφίσω εγώ και ο καθένας από εμάς.
Γι αυτό ψηφίζω πάντα!

http://konst-mp-200709.blogspot.com/2007/10/er-20070920.html

http://dytikatoufilopappou.blogspot.com/2012/05/blog-post.html

Ποιός Πληρώνει Αυτή Την Διαφήμιση; /3

Ποιός Πληρώνει Αυτή Την Διαφήμιση; /2

Ποιός Πληρώνει Αυτή Την Διαφήμιση; /1

Big Fails

It's not very likely that big will make it. It's a piece of cake to impose itself to others but not that easy to do the same to its needs.

Το Μεγάλο αποτυγχάνει
Δεν είναι πολύ πιθανό να τα βγάλει πέρα. Είναι εύκολο να επιβάλλεται στους άλλους, αλλά δύσκολο στις ανάγκες του.

Limited Space And Time

It's possible that space seems to be endless and time limitless. To us people, it isn't though.

Περιορισμένος χώρος και χρόνος
Μπορεί ο χώρος να μοιάζει ατέλειωτος και ο χρόνος απεριόριστος. Για μας τους ανθρώπους δεν είναι όμως.

Small Scale - Low Profile

Reject False Icons

source: http://www.google.com/search?client=safari&rls=en&q=reject+false+icons&ie=UTF-8&oe=UTF-8

Σε Ποιούς Ανήκει ο Πλούτος της Γης

Μήπως σε κανέναν;

Δεν Μπορείς Μόνος Σου

Δεν Συμβαίνει Μόνο Σε Εσένα

Κιντσμολία, μια πόλη μες στην πόλη! / 20110924-25

Η Κιντσμολία είναι η πιο όμορφη πόλη του κόσμου.
Σχεδιάστηκε γύρω από ένα ποτάμι που κυλά σαν νωχελικό φίδι από τα ανατολικά προς τα δυτικά.
Κατοικήθηκε μέσα σε μία μόλις μέρα.
Την επόμενη μέρα, κι όλας, είχε αποκτήσει τόσο πολλούς κατοίκους ώστε το πολεοδομικό σχέδιό της χρειάστηκε να επεκταθεί προς τον Νότο.
Η Κιντσμολία έχει ελάχιστα κτίρια και αυτοκίνητα.
Όσοι ήρθαν να την κατοικήσουν προτίμησαν να φτιάξουν πάρκα, παιδικές χαρές, ζωολογικούς κήπους και περίτεχνα διακοσμημένα δάπεδα σαν υπαίθρια μουσεία.
Το ποτάμι και η τεχνητή λίμνη γέμισαν με βάρκες, ψάρια και κάθε είδους παράδοξα όντα και συμβάντα.
Ευτυχώς, κανείς δεν διανοήθηκε να σκεπάσει το ποτάμι για να κάνει έναν τεράστιο αυτοκινητόδρομο.
Η Κιντσμολία είναι η απόδειξη ότι οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να επιλέξουν και να φτιάξουν έναν πολύ όμορφο κόσμο.
Ξεκινώντας από τους δρόμους και τις πλατείες με χαρτοταινία και κιμωλίες.

Την εικαστική δράση για παιδιά «Κιντσμολία, μια πόλη μες στην πόλη!» σχεδίασε και επιμελήθηκε ο Κώστας Μπεβεράτος στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Εφήμερης Τέχνης το οποίο διοργάνωσε ο φορέας Very Young Contemporary Art





More photos at:
flickr photo archive

To θέλημα του θεού

Απόσπασμα του Λούθηρου [Ρόμερμπριφ, 13-Ι] από αναφορά του Έριχ Φρομ στο βιβλίο «Ο φόβος μπροστά στην ελευθερία» [Erich Fromm, Fear of freedom]

Beauty Is Authority

Δεν Είναι Μόδα

District 9

Link to the District 9 information at wikipedia

Η Επιθυμία Για Εξουσία & Πλούτο Είναι Το Ίδιο Νοσηρή Με Την Παιδεραστία

Οι επιθυμίες αυτές αποσκοπούν εξίσου -αλλά και βασίζονται- στην υποταγή των αδυνάτων*
* Στην περίπτωση της παιδεραστίας ο αδύνατος χαρακτηρίζεται έτσι εξαιτίας της βιολογικής αλλά και της συναισθηματικής του ανάπτυξης. Στην περίπτωση της υποταγής στα αρπακτικά της εξουσίας και του πλούτου, ο αδύνατος χαρακτηρίζεται έτσι άλλοτε εξαιτίας της κληροδοτημένης από τους προγόνους του οικονομικής κατάστασης ή του μετέπειτα εγκλεισμού του σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, και άλλοτε, επειδή ανήκει σε ένα διαφορετικό είδος ανθρώπου για το οποίο ο ανταγωνισμός και η αρπακτικότητα αποτελούν εκφράσεις χυδαιότητας και αναξιοπρέπειας τόσο αδιανόητες για τον ίδιο, ώστε να βρίσκεται πάντα απροετοίμαστος απέναντί τους.

Αξιόπιστο Δημόσιο Σχολείο Σημαίνει Αύξηση Εισοδημάτων Για Όλους

Το Δημόσιο Σχολείο είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα των ανθρώπινων κοινωνιών. Δεν είναι όμως ταυτόσημο με την ύπαρξή τους. Μια κοινωνία μπορεί να υπάρχει και χωρίς το δημόσιο σχολείο όταν τα μέλη της δεν αναγνωρίζουν την αναγκαιότητά του και δεν μεριμνούν ώστε μέρος της ιδιοκτησίας τους, σε χρόνο ή εργασία, να παραχωρείται για την ανάπτυξη και την λειτουργία του.

Το σχολείο, όπως και κάθε δημόσιο αγαθό, αποτελεί κατά ένα μικρό ποσοστό ιδιοκτησία του καθενός μας. Συνεισφέρουμε όλοι, λίγο ή πολύ, για την ύπαρξη και λειτουργία του. Όπως και κάθε δημόσιο αγαθό έτσι και το σχολείο, όταν η κοινωνία δεν βρίσκεται σε εγρήγορση για να το περιφρουρεί, μπορεί με κάθε πιθανό τρόπο αυτό να χάσει την αξιοπιστία του και να ακυρωθεί στην συνείδηση των πολιτών ως προς τον κοινωνικό ρόλο και την αναγκαιότητα ύπαρξής του.

Απαξιωμένο σχολείο σημαίνει περισσότερα χρήματα για πληρωμές φροντιστηρίων και εξωσχολικών δραστηριοτήτων, σημαίνει εντατικοποίηση της καθημερινότητας των μαθητών και λιγότερος δημιουργικός χρόνος, σημαίνει περισσότερη εργασία για τους γονείς και λιγότερος χρόνος για ανάπτυξη των ανθρώπινων σχέσεων και την επικοινωνία μέσα και έξω από την οικογένεια.

1€/το κιλό

Drugs Burn Brains

Esse, Nosse, Posse // Common Wealth for Common People

The online exhibition “Esse, Nosse, Posse: Common Wealth for Common People” has the form of an open platfrom aiming to be continuously enriched and updated with proposals, works, initiatives and texts on the specific field.

http://www.emst.gr/commonwealth/

The network society and especially the internet culture of the last twenty years has changed our mode of working, communicating and living. The numerous and continuously evolving digital networks of people, institutions, movements and organisatations have been based on the new possibilities of technology but have also given birth to new forms of economy and value that fit into the immaterial time and space of flows. The elements of collaboration, collective intelligence, free and common knowledge have now become principal and have empowered a multitude of people that believe in the new potentialities given in the networked reality. This digital multitude, the new contemporary creative working class, surpassed the borders between work and leisure, driven by a desire to learn, to share, to collaborate. The notions of the attention economy, the gift economy, the common wealth, the immaterial, affective but also precarious labour are frequenty used to describe the phenomena of our era. But, what is the meaning of these new features of economy in times of global financial crisis?

What role do the networks really play? Can the offer alternative and sustainable models of collaboration and production? Or they are a contemporary illusion that contributes to the difficulties and adversities that the contemporary multitude needs to face?

The new online exhibition hosted in the website of the National Museum of Contemporary Art, aims to focus on the new forms of labor as well as on the new values and costs emerging in the new connected reality and it therefore presents:

- artists' projects and critical perspectives commenting on the new forms of internet economy,

- initiatives and open platforms by independent creators who encourage the use of free and open software, the exchange of knowledge and experience,

- texts by critics and media theorists on networks, economy and the arts.

Contributing artists and theorists: Burak Arikan & Engin Erdogan (Τurkey), Samuel Bianchini (France), Michael Bielicky, Kamila B. Richter (Chech Republic/ Germany), Marcelo Expósito (Spain), Furtherfield (UK), Pat Kane (UK), Carlos Katastrofsky (Austria), Dmytri Kleiner (Germany) , Nicholas Knouf (USA), Tobias Leingruber (Germany)/ Jamie Wilkinson (USA)/ Greg Leuch (USA), Aarton Koblin & Daniel Massey (USA), Geert Lovink (Netherlands), MediaShed & Eyebeam (UK/ USA), Molleindustria (Italy) Ge Jin aka Jingle (China), Matteo Pasquinelli (Italy), Platoniq.net (Spain), Juan Martin Prada (Spain), Kate Rich (UK), Stephanie Rotenberg & Jeff Crouse (USA), Trebor Scholz (USA), Anders Weberg (Sweden)

Curated by Daphne Dragona

Αθήνα Amsterdam 2010

“Πολύ ωραία πόλη το Amsterdam αλλά έχει πολλούς ανάπηρους” είπε ένας φίλος όταν επέστρεψε στην Αθήνα