20120115
20120109
20111011
Κιντσμολία, μια πόλη μες στην πόλη! / 20110924-25
Η Κιντσμολία είναι η πιο όμορφη πόλη του κόσμου.
Σχεδιάστηκε γύρω από ένα ποτάμι που κυλά σαν νωχελικό φίδι από τα ανατολικά προς τα δυτικά.
Κατοικήθηκε μέσα σε μία μόλις μέρα.
Την επόμενη μέρα, κι όλας, είχε αποκτήσει τόσο πολλούς κατοίκους ώστε το πολεοδομικό σχέδιό της χρειάστηκε να επεκταθεί προς τον Νότο.
Η Κιντσμολία έχει ελάχιστα κτίρια και αυτοκίνητα.
Όσοι ήρθαν να την κατοικήσουν προτίμησαν να φτιάξουν πάρκα, παιδικές χαρές, ζωολογικούς κήπους και περίτεχνα διακοσμημένα δάπεδα σαν υπαίθρια μουσεία.
Το ποτάμι και η τεχνητή λίμνη γέμισαν με βάρκες, ψάρια και κάθε είδους παράδοξα όντα και συμβάντα.
Ευτυχώς, κανείς δεν διανοήθηκε να σκεπάσει το ποτάμι για να κάνει έναν τεράστιο αυτοκινητόδρομο.
Η Κιντσμολία είναι η απόδειξη ότι οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να επιλέξουν και να φτιάξουν έναν πολύ όμορφο κόσμο.
Ξεκινώντας από τους δρόμους και τις πλατείες με χαρτοταινία και κιμωλίες.
Την εικαστική δράση για παιδιά «Κιντσμολία, μια πόλη μες στην πόλη!» σχεδίασε και επιμελήθηκε ο Κώστας Μπεβεράτος στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Εφήμερης Τέχνης το οποίο διοργάνωσε ο φορέας Very Young Contemporary Art
More photos at:
flickr photo archive
20110528
To θέλημα του θεού
Απόσπασμα του Λούθηρου [Ρόμερμπριφ, 13-Ι] από αναφορά του Έριχ Φρομ στο βιβλίο «Ο φόβος μπροστά στην ελευθερία» [Erich Fromm, Fear of freedom]
20110517
20110423
20101204
Η Επιθυμία Για Εξουσία & Πλούτο Είναι Το Ίδιο Νοσηρή Με Την Παιδεραστία
Οι επιθυμίες αυτές αποσκοπούν εξίσου -αλλά και βασίζονται- στην υποταγή των αδυνάτων*
* Στην περίπτωση της παιδεραστίας ο αδύνατος χαρακτηρίζεται έτσι εξαιτίας της βιολογικής αλλά και της συναισθηματικής του ανάπτυξης. Στην περίπτωση της υποταγής στα αρπακτικά της εξουσίας και του πλούτου, ο αδύνατος χαρακτηρίζεται έτσι άλλοτε εξαιτίας της κληροδοτημένης από τους προγόνους του οικονομικής κατάστασης ή του μετέπειτα εγκλεισμού του σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, και άλλοτε, επειδή ανήκει σε ένα διαφορετικό είδος ανθρώπου για το οποίο ο ανταγωνισμός και η αρπακτικότητα αποτελούν εκφράσεις χυδαιότητας και αναξιοπρέπειας τόσο αδιανόητες για τον ίδιο, ώστε να βρίσκεται πάντα απροετοίμαστος απέναντί τους.
Αξιόπιστο Δημόσιο Σχολείο Σημαίνει Αύξηση Εισοδημάτων Για Όλους
Το Δημόσιο Σχολείο είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα των ανθρώπινων κοινωνιών. Δεν είναι όμως ταυτόσημο με την ύπαρξή τους. Μια κοινωνία μπορεί να υπάρχει και χωρίς το δημόσιο σχολείο όταν τα μέλη της δεν αναγνωρίζουν την αναγκαιότητά του και δεν μεριμνούν ώστε μέρος της ιδιοκτησίας τους, σε χρόνο ή εργασία, να παραχωρείται για την ανάπτυξη και την λειτουργία του.
Το σχολείο, όπως και κάθε δημόσιο αγαθό, αποτελεί κατά ένα μικρό ποσοστό ιδιοκτησία του καθενός μας. Συνεισφέρουμε όλοι, λίγο ή πολύ, για την ύπαρξη και λειτουργία του. Όπως και κάθε δημόσιο αγαθό έτσι και το σχολείο, όταν η κοινωνία δεν βρίσκεται σε εγρήγορση για να το περιφρουρεί, μπορεί με κάθε πιθανό τρόπο αυτό να χάσει την αξιοπιστία του και να ακυρωθεί στην συνείδηση των πολιτών ως προς τον κοινωνικό ρόλο και την αναγκαιότητα ύπαρξής του.
Απαξιωμένο σχολείο σημαίνει περισσότερα χρήματα για πληρωμές φροντιστηρίων και εξωσχολικών δραστηριοτήτων, σημαίνει εντατικοποίηση της καθημερινότητας των μαθητών και λιγότερος δημιουργικός χρόνος, σημαίνει περισσότερη εργασία για τους γονείς και λιγότερος χρόνος για ανάπτυξη των ανθρώπινων σχέσεων και την επικοινωνία μέσα και έξω από την οικογένεια.
20101031
20101005
20100429
Esse, Nosse, Posse // Common Wealth for Common People
The online exhibition “Esse, Nosse, Posse: Common Wealth for Common People” has the form of an open platfrom aiming to be continuously enriched and updated with proposals, works, initiatives and texts on the specific field.
http://www.emst.gr/commonwealth/
The network society and especially the internet culture of the last twenty years has changed our mode of working, communicating and living. The numerous and continuously evolving digital networks of people, institutions, movements and organisatations have been based on the new possibilities of technology but have also given birth to new forms of economy and value that fit into the immaterial time and space of flows. The elements of collaboration, collective intelligence, free and common knowledge have now become principal and have empowered a multitude of people that believe in the new potentialities given in the networked reality. This digital multitude, the new contemporary creative working class, surpassed the borders between work and leisure, driven by a desire to learn, to share, to collaborate. The notions of the attention economy, the gift economy, the common wealth, the immaterial, affective but also precarious labour are frequenty used to describe the phenomena of our era. But, what is the meaning of these new features of economy in times of global financial crisis?
What role do the networks really play? Can the offer alternative and sustainable models of collaboration and production? Or they are a contemporary illusion that contributes to the difficulties and adversities that the contemporary multitude needs to face?
The new online exhibition hosted in the website of the National Museum of Contemporary Art, aims to focus on the new forms of labor as well as on the new values and costs emerging in the new connected reality and it therefore presents:
- artists' projects and critical perspectives commenting on the new forms of internet economy,
- initiatives and open platforms by independent creators who encourage the use of free and open software, the exchange of knowledge and experience,
- texts by critics and media theorists on networks, economy and the arts.
Contributing artists and theorists: Burak Arikan & Engin Erdogan (Τurkey), Samuel Bianchini (France), Michael Bielicky, Kamila B. Richter (Chech Republic/ Germany), Marcelo Expósito (Spain), Furtherfield (UK), Pat Kane (UK), Carlos Katastrofsky (Austria), Dmytri Kleiner (Germany) , Nicholas Knouf (USA), Tobias Leingruber (Germany)/ Jamie Wilkinson (USA)/ Greg Leuch (USA), Aarton Koblin & Daniel Massey (USA), Geert Lovink (Netherlands), MediaShed & Eyebeam (UK/ USA), Molleindustria (Italy) Ge Jin aka Jingle (China), Matteo Pasquinelli (Italy), Platoniq.net (Spain), Juan Martin Prada (Spain), Kate Rich (UK), Stephanie Rotenberg & Jeff Crouse (USA), Trebor Scholz (USA), Anders Weberg (Sweden)
Curated by Daphne Dragona
http://www.emst.gr/commonwealth/
The network society and especially the internet culture of the last twenty years has changed our mode of working, communicating and living. The numerous and continuously evolving digital networks of people, institutions, movements and organisatations have been based on the new possibilities of technology but have also given birth to new forms of economy and value that fit into the immaterial time and space of flows. The elements of collaboration, collective intelligence, free and common knowledge have now become principal and have empowered a multitude of people that believe in the new potentialities given in the networked reality. This digital multitude, the new contemporary creative working class, surpassed the borders between work and leisure, driven by a desire to learn, to share, to collaborate. The notions of the attention economy, the gift economy, the common wealth, the immaterial, affective but also precarious labour are frequenty used to describe the phenomena of our era. But, what is the meaning of these new features of economy in times of global financial crisis?
What role do the networks really play? Can the offer alternative and sustainable models of collaboration and production? Or they are a contemporary illusion that contributes to the difficulties and adversities that the contemporary multitude needs to face?
The new online exhibition hosted in the website of the National Museum of Contemporary Art, aims to focus on the new forms of labor as well as on the new values and costs emerging in the new connected reality and it therefore presents:
- artists' projects and critical perspectives commenting on the new forms of internet economy,
- initiatives and open platforms by independent creators who encourage the use of free and open software, the exchange of knowledge and experience,
- texts by critics and media theorists on networks, economy and the arts.
Contributing artists and theorists: Burak Arikan & Engin Erdogan (Τurkey), Samuel Bianchini (France), Michael Bielicky, Kamila B. Richter (Chech Republic/ Germany), Marcelo Expósito (Spain), Furtherfield (UK), Pat Kane (UK), Carlos Katastrofsky (Austria), Dmytri Kleiner (Germany) , Nicholas Knouf (USA), Tobias Leingruber (Germany)/ Jamie Wilkinson (USA)/ Greg Leuch (USA), Aarton Koblin & Daniel Massey (USA), Geert Lovink (Netherlands), MediaShed & Eyebeam (UK/ USA), Molleindustria (Italy) Ge Jin aka Jingle (China), Matteo Pasquinelli (Italy), Platoniq.net (Spain), Juan Martin Prada (Spain), Kate Rich (UK), Stephanie Rotenberg & Jeff Crouse (USA), Trebor Scholz (USA), Anders Weberg (Sweden)
Curated by Daphne Dragona
20100323
Αθήνα Amsterdam 2010
“Πολύ ωραία πόλη το Amsterdam αλλά έχει πολλούς ανάπηρους” είπε ένας φίλος όταν επέστρεψε στην Αθήνα
20100122
Αυτο-Γκόλ
Συμπολίτες εκπαιδευτικοί, το κλείσιμο των σχολείων ισοδυναμεί με αυτο-γκόλ.
Το σταμάτημα της εκπαιδευτικής διαδικασίας αποτελεί έναν στείρο συμβολισμό τόσο γερασμένο όσο και οι κομματικοί μηχανισμοί. Η εκπαιδευτικός Πρωτονοτάριου δικάζεται σήμερα όχι επειδή έκλεισε το σχολείο που διηύθηνε αλλά επειδή, με νεανική ορμή και αντιμέτωπη με κάθε είδους συνήθειες, το διατηρούσε ανοιχτό προς όφελος της γνώσης, των μαθητών και της κοινότητάς της.
20100117
Paleontology
Paleontologists of a strange-species-to-come will probably find a unique beauty in this. [Why can't I?]
20100103
Αγγλινικά: Αρ Χίερ Το Στέι
Αγγλινικά, συγχώνευση των λέξεων Αγγλικά και Ελληνικά. Η έννοιά της αποτελεί το αντίστροφο της έννοιας του όρου greeklish, της διαδεδομένης γραφής η οποία απέκτησε ευρεία χρήση μεταξύ των ελληνόφωνων χρηστών εξαιτίας της επί σειράς ετών ασυμβατότητας μεταξύ των συστημάτων ηλεκτρονικών γραμματοσειρών. Αν και αυτός ο λόγος διάδοσης δεν υφίσταται πλέον, η γραφή Greeklish εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από πολλούς οπαδούς της, έχοντας όμως αποκτήσει και πολλούς πολέμιους. Μέσα σε αυτό το κλίμα αντιπαλότητας και συχνά με διάθεση αστειότητας χρησιμοποιήθηκε από διάφορες πηγές η γραφή Αγγλινικά η οποία χρησιμοποιεί τα ελληνικά τυπογραφικά στοιχεία στην γραφή αγγλικού κειμένου.
Η πρώτη καταγεγραμμένη διατύπωση του όρου αγγλινικά που εμφανίζεται στο google search βρίσκεται ως αυτοαναφορικό σχόλιο αλυσσίδας στις 24 Νοεμβρίου 2005 και μια δεύτερη στις 31 Ιανουαρίου 2006 ως σχόλιο αλυσσίδας σε προηγούμενη εμφάνιση αγγλικού κειμένου με τυπογραφικά αγγλινικά: Στρανγερ τηινγσ ηαωε ηαππενεδ το με, βθτ ιτ’σ στιλλ ρεασον ενοθγη το ψρανκ α ξοκε ορ τςο .
Η χρήση των αγγλινικών όμως είναι αναμφίβολα παλαιότερη καθώς είτε από χιουμοριστική διάθεση, είτε για λόγους ταχύτητας, είτε από παραδρομή, οι χρήστες συχνά δεν αλλάζουν τα πληκτρολόγια τηλεφώνων και υπολογιστών όταν πρόκειται να πληκτρολογήσουν λέξεις σε λατινική γλώσσα.
Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση φωνητικών αγγλινικών σε κείμενο ίσως μπορεί να αποδοθεί στον επιστήμονα της λογικής Μπέρτραντ Ράσελ. Συγκεκριμένα στο βιβλίο Logicomix παρουσιάζεται απόσπασμα από ημερολόγιο, στο οποίο κατέγραφε σκέψεις του μυστικά κατά την παιδική του ηλικία με τίτλο Ασκήσεις Ελληνικών, στο οποίο έγραφε κατ’ αυτόν τον τρόπο: Μοστ ύμανς μπιχαίηβ ιράσιοναλυ! Ωλ δε μορ ρήζον του περσιού δε στάδυ οφ Λότζικ… Ωφ κορς άϊ αμ ώλδο ύμαν αντ δας αμ νοου στρέηντζερ το φιτς οφ νον λότζικαλ θίνκινγκ. (Οι περισσότεροι άνθρωποι φέρονται παράλογα! Ακόμη ένας λόγος να μελετήσω την Λογική… Φυσικά, είμαι κι εγώ άνθρωπος και άρα λειτουργώ και εγώ και βάσει μη λογικών σκέψεων.)
Η ελληνοποίηση αγγλικών ονομάτων θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί ως μια μορφή αγγλινικών:
Βέρτρανδ Ράσσελλ [ορθογραφικά αγγλινικά - προσομοίωση της αγγλικής γλώσσας με κριτήριο την ορθογραφία.]
Μπέρτραντ Ράσελ [φωνητικά αγγλινικά - προσομοίωση της αγγλικής γλώσσας με κριτήριο τον ήχο.]
Βερτρανδ Ρθσσελλ [τυπογραφικά αγγλινικά - προσομοίωση της αγγλικής γλώσσας με κριτήριο την δακτυλογράφηση στο ελληνικό πληκτρολόγιο.]
[περισσότερα]
Η πρώτη καταγεγραμμένη διατύπωση του όρου αγγλινικά που εμφανίζεται στο google search βρίσκεται ως αυτοαναφορικό σχόλιο αλυσσίδας στις 24 Νοεμβρίου 2005 και μια δεύτερη στις 31 Ιανουαρίου 2006 ως σχόλιο αλυσσίδας σε προηγούμενη εμφάνιση αγγλικού κειμένου με τυπογραφικά αγγλινικά: Στρανγερ τηινγσ ηαωε ηαππενεδ το με, βθτ ιτ’σ στιλλ ρεασον ενοθγη το ψρανκ α ξοκε ορ τςο .
Η χρήση των αγγλινικών όμως είναι αναμφίβολα παλαιότερη καθώς είτε από χιουμοριστική διάθεση, είτε για λόγους ταχύτητας, είτε από παραδρομή, οι χρήστες συχνά δεν αλλάζουν τα πληκτρολόγια τηλεφώνων και υπολογιστών όταν πρόκειται να πληκτρολογήσουν λέξεις σε λατινική γλώσσα.
Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση φωνητικών αγγλινικών σε κείμενο ίσως μπορεί να αποδοθεί στον επιστήμονα της λογικής Μπέρτραντ Ράσελ. Συγκεκριμένα στο βιβλίο Logicomix παρουσιάζεται απόσπασμα από ημερολόγιο, στο οποίο κατέγραφε σκέψεις του μυστικά κατά την παιδική του ηλικία με τίτλο Ασκήσεις Ελληνικών, στο οποίο έγραφε κατ’ αυτόν τον τρόπο: Μοστ ύμανς μπιχαίηβ ιράσιοναλυ! Ωλ δε μορ ρήζον του περσιού δε στάδυ οφ Λότζικ… Ωφ κορς άϊ αμ ώλδο ύμαν αντ δας αμ νοου στρέηντζερ το φιτς οφ νον λότζικαλ θίνκινγκ. (Οι περισσότεροι άνθρωποι φέρονται παράλογα! Ακόμη ένας λόγος να μελετήσω την Λογική… Φυσικά, είμαι κι εγώ άνθρωπος και άρα λειτουργώ και εγώ και βάσει μη λογικών σκέψεων.)
Η ελληνοποίηση αγγλικών ονομάτων θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί ως μια μορφή αγγλινικών:
Βέρτρανδ Ράσσελλ [ορθογραφικά αγγλινικά - προσομοίωση της αγγλικής γλώσσας με κριτήριο την ορθογραφία.]
Μπέρτραντ Ράσελ [φωνητικά αγγλινικά - προσομοίωση της αγγλικής γλώσσας με κριτήριο τον ήχο.]
Βερτρανδ Ρθσσελλ [τυπογραφικά αγγλινικά - προσομοίωση της αγγλικής γλώσσας με κριτήριο την δακτυλογράφηση στο ελληνικό πληκτρολόγιο.]
[περισσότερα]
20091003
H [Μεγαλειώδης] ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ [Στο Θησείο, Έκρινε Το Εκλογικό Αποτέλεσμα]
Δρώμενο:
To Πρόσωπο Της Υποκρισίας, Δέσποινα Παπαγεωργίου, Τάσος Κατσάρης, Γιάννης Σκουλιδάς, Κώστας Μπεβεράτος.
Πανό, Πικέτες, Φυλλάδια:
Γιώργος Αμανατίδης, Μαριλούση, Χρήστος Παπαθανασίου, Μαρία Ζαχαριουδάκη, Στέφανος Γεωργάς.
Κάμερες:
Βασίλης Πολυχρονάκης, Δημήτρης Ντοκατζής, Αλέξανδρος Μιστριώτης, Γιώργος Κατωπόδης.
Διεύθυνση:
Κώστας Μπεβεράτος
Η Αναγγελία:
ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ [Δηλώστε Συμμετοχή Τώρα!]
Σχόλιο Για Την Πολιτική Συγκυρία
«
Μια Ελλάδα αγκομαχά προς τις εκλογές. Μια Ελλάδα σέρνει το κουφάρι της προς την «ύψιστη των δημοκρατικών διαδικασιών» που είναι ίσως ένα από τα ελάχιστα που έχει απομείνει σε αυτή τη χώρα να υπενθυμίζει στους κατοίκους της πως είναι πολίτες και όχι υπήκοοι.
Γιατί όλα τα υπόλοιπα θυμίζουν κάποιο βασίλειο τριτοκοσμικής χώρας, το βασίλειο της Μπανανίας. Μιας χώρας με ένα όμορφο δημοκρατικό περιτύλιγμα θεσμών, που όμως δεν λειτουργούν.
Το ρουσφέτι και ο νεποτισμός έχουν καταποντίσει κάθε έννοια ίσων ευκαιριών και άρα αξιοκρατίας.
Σαν υπηκόοι, ζητωκραυγάζουμε κάτω από σημαίες μπλε και πράσινες κατά κύριο λόγο, ανάλογα με το τι ψήφιζε ο παππούς μας και ποιος έβαλε με Stage ή με σύμβαση ορισμένων μηνών στο Δημόσιο το παιδί μας. Την ίδια στιγμή που απορρυθμίζονται σταδιακά και εκεί οι εργασιακές σχέσεις.
Όσοι ψηφίζουν τα δύο μεγάλα κόμματα, που προωθούν τις ιδιωτικοποιήσεις, δεν θα πρέπει να προσβλέπουν σε πρόσληψη στον δημόσιο τομέα αλλά στον ιδιωτικό. Αυτό είναι συνεπές προς την ψήφο τους.
Στον ιδιωτικό. Εκεί που ανθεί ο εργασιακός μεσαίωνας, εκεί που μια σύγχρονη γενιά δουλοπάροικων ανδρώνεται. Εκεί που δεν ισχύει καμία συλλογική σύμβαση εργασίας, εκεί που δουλεύουν δωδεκάωρα και δεκαεξάωρα χωρίς να πληρώνονται υπερωρίες, εκεί που δεν τολμούν να μιλήσουν για απεργίες και συχνά ούτε και για αργίες και Σαββατοκύριακα, εκεί που οι γυναίκες για να προσληφθούν ερωτώνται στη συνέντευξη εάν είναι παντρεμένες και αν σκοπεύουν να κάνουν παιδιά...
Κάθε χώρα όμως έχει τους πολιτικούς που της αξίζουν. Έτσι κι εμείς. Γιατί δεν αντιδρούμε όταν στις δημόσιες υπηρεσίες μας συμπεριφέρονται λες και μας κάνουν χάρη που μας εξυπηρετούν. Γιατί θυσιάζουμε το μακροπρόθεσμο συμφέρον μας για το όποιο ρουσφέτι: για να βάλουμε σε μια θέση επισφαλούς εργασίας το γιο ή την κόρη. Γιατί φωνάζουμε όταν καίγονται τα δάση αλλά δεν αναλαμβάνουμε δράση ως κοινωνία πολιτών για να μη χτίζονται οι μέχρι πρότινος δασικές εκτάσεις. Γιατί, αντιθέτως, κοιτάμε τότε, πάνω στα καμένα, αφού χτίζουν οι άλλοι, να χτίσουμε κι εμείς την «παραγκούλα» μας, λαδώνοντας κάποιους δημόσιους «λειτουργούς» για να μας δώσουν την άδεια.
Αυτοί είμαστε. Υπηρέτες του ατομικού, νεκροθάφτες του συλλογικού και μαζί νεκροθάφτες του μέλλοντος των παιδιών μας – και, το χειρότερο, δεν το συνειδητοποιούμε.
Και δεν συνειδητοποιούμε ότι αυτά τα παιδιά που εξεγέρθηκαν τον Δεκέμβρη κατά παντός, μηδενιστικά, εξεγέρθηκαν ουσιαστικά εναντίον της αδράνειας. Γιατί και η αδράνεια, η αδράνεια των πολλών απέναντι στο κατεστημένο του βασιλείου της Μπανανίας, αποτελεί πολιτική πράξη. Πολιτική πράξη που διαιωνίζει τη βαθιά κοινωνική και πολιτική σήψη.
Σήμερα καταναλώνουμε νωθρά πολιτικές τηλεμαχίες εν όψει των εκλογών. Παραλλαγές πάνω στο τίποτα. Πολιτικοί φορούν τη μάσκα της σοβαρότητας και του κατόχου της απόλυτης αλήθειας – πρόσωπο και μάσκα έχουν γίνει ένα: «έξις δευτέρα φύσις» η υποκρισία. Κάθε ψήγμα αλήθειας μένει προσεκτικά φυλακισμένο κάτω από κενές νοήματος φράσεις.
Μεθαύριο θα έχουμε κυβέρνηση. Πράσινη ή μπλε. Μεθαύριο θα ζούμε ακόμα στην Μπανανία. Γιατί η Μπανανία αγαπά το θεαθήναι και όχι την ουσία. Γιατί η Μπανανία συντηρείται από υπηκόους που δεν γνωρίζουν πώς να γίνουν πολίτες. Όλα όμως είναι θέμα επιλογών. Στο χέρι μας είναι να αναλάβουμε τον ρόλο μας και να ανακτήσουμε την αξιοπρέπειά μας ως πολίτες μιας δημοκρατικής κοινωνίας.
Δ.Π.
1/10/2009
»
20090929
ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - [Δηλώστε Συμμετοχή Τώρα!]
Προσκαλώ φίλους και όσους το βρουν ενδιαφέρον να συμμετάσχουν στο παρακάτω δρώμενο:
Α. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
> Ένα μάλλον μικρό πανό με μοναδική επιγραφή: "ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ".
> ένας/μία φίλος/φίλη θα διαβάζει με ντουντούκα αυτό το κείμενο:
"Ψηφίζω, όχι για κάποιο κοινωνικό όραμα αλλά για μικροαπολαβές και εξυπηρετήσεις.
Με την βοήθεια των κατάλληλων γνωριμιών διεκδικώ την ανέλιξη των οικείων μου σε δημόσιες θέσεις γνωρίζοντας ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις και ενώ τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν τους είναι αδιάφορα.
Με την βοήθεια κατάλληλων γνωριμιών διεκδικώ την ευμάρεια για εμένα ή το πολύ για την οικογένειά μου και δεν δυσκολεύομαι να καταχραστώ κοινόχρηστα αγαθά και αξίες.
Όταν η καταστροφή περνά την πόρτα μου, καταριέμαι το κράτος και όσους επέτρεψαν η καταστροφή να φτάσει μέχρι εμένα."
> δυό-τρείς θα μοιράζουν το ίδιο σε 'προκήρυξη'.
> ηχητική υπόκρουση από ντραμς και όποιους άλλους φίλους μουσικούς προσέλθουν.
Β. ΤΟΠΟΣ
Θησείο - ηλεκτρικός.
Γ. ΧΡΟΝΟΣ
Παρασκευή 4-8μμ.
Δ. ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
1. Η παρουσία φίλων.
2. Ένα πανό με την επιγραφή "ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ" [υλικά και κατασκευή].
3. Μία ντουντούκα
4. Εκτυπώσεις της προκήρυξης σε αρκετά αντίτυπα από όποιον διαθέτει laser εκτυπωτή. Μπορείτε να εκτυπώσετε την αποκάτω Α4 σελίδα αντιγράφοντάς την στον σκληρό σας από το λινκ [για υψηλή ανάλυση] και να την κόψετε στην μέση:
Α. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
> Ένα μάλλον μικρό πανό με μοναδική επιγραφή: "ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ".
> ένας/μία φίλος/φίλη θα διαβάζει με ντουντούκα αυτό το κείμενο:
"Ψηφίζω, όχι για κάποιο κοινωνικό όραμα αλλά για μικροαπολαβές και εξυπηρετήσεις.
Με την βοήθεια των κατάλληλων γνωριμιών διεκδικώ την ανέλιξη των οικείων μου σε δημόσιες θέσεις γνωρίζοντας ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις και ενώ τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν τους είναι αδιάφορα.
Με την βοήθεια κατάλληλων γνωριμιών διεκδικώ την ευμάρεια για εμένα ή το πολύ για την οικογένειά μου και δεν δυσκολεύομαι να καταχραστώ κοινόχρηστα αγαθά και αξίες.
Όταν η καταστροφή περνά την πόρτα μου, καταριέμαι το κράτος και όσους επέτρεψαν η καταστροφή να φτάσει μέχρι εμένα."
> δυό-τρείς θα μοιράζουν το ίδιο σε 'προκήρυξη'.
> ηχητική υπόκρουση από ντραμς και όποιους άλλους φίλους μουσικούς προσέλθουν.
Β. ΤΟΠΟΣ
Θησείο - ηλεκτρικός.
Γ. ΧΡΟΝΟΣ
Παρασκευή 4-8μμ.
Δ. ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
1. Η παρουσία φίλων.
2. Ένα πανό με την επιγραφή "ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ" [υλικά και κατασκευή].
3. Μία ντουντούκα
4. Εκτυπώσεις της προκήρυξης σε αρκετά αντίτυπα από όποιον διαθέτει laser εκτυπωτή. Μπορείτε να εκτυπώσετε την αποκάτω Α4 σελίδα αντιγράφοντάς την στον σκληρό σας από το λινκ [για υψηλή ανάλυση] και να την κόψετε στην μέση:
20090915
Στις 4 Οκτωβρίου Γιορτάζουμε Όλοι*
* Δεν είμαστε αυτό που μας αρέσει να πιστεύουμε ότι είμαστε αλλά αυτό που μπορούμε να είμαστε: Μέλη ενός αγελαίου ζωικού είδους αποτελούμενου από παγώνια που κορδώνουν τα πλουμιστά φτερά τους, εργατικά μυρμήγκια, φιλήσυχα πρόβατα και πονηρές αλεπούδες. Και στο τέλος πάντα ελλειματικοί, αδύναμοι, εξαρτημένοι, δουλοπρεπείς.
20090909
Η Πολιτική Διαφήμιση Πρέπει Να Απαγορευτεί
Η πολιτική διαφήμιση δαπανά υπέρογκα ποσά που προέρχονται από τους Έλληνες πολίτες, και αυτό προκειμένου να περιορίσει τον πολιτικό λόγο σε συνθηματολογία και ευφυολογήματα εντυπωσιασμού. Η δημοκρατία ακυρώνεται όταν ο πολιτικός λόγος είναι ανύπαρκτος και οι προεκλογικές καμπάνιες σχεδιάζονται σε γραφεία πολυεθνικών διαφημιστικών εταιρειών.
Ο χώρος των Μέσων Ενημέρωσης και τα ραδιοκύματα είναι δημόσιος χώρος (όπως και κάθε έντυπο που γίνεται αποδέκτης χρηματοδότησης μέσω κρατικών διαφημίσεων).
Ως εκ τούτου οφείλει να αξιοποιείται από τους δημοκρατικούς θεσμούς προς όφελος της δημοκρατίας και των πολιτών παρέχοντας όταν απαιτείται τον απαραίτητο χώρο και χρόνο για την ανάπτυξη πολιτικού διαλόγου.
Η πολιτική διαφήμιση πρέπει να απαγορευτεί.
Βάσει των παραπάνω προτάσεων αποτελεί σοβαρή αιτία υποβάθμισης της δημοκρατικής λειτουργίας και επικίνδυνο απόστημα διαπλοκής και εξάρτησης των ανθρώπων της πολιτικής από τους ανθρώπους των επιχειρήσεων.
«To Πρόβλημα Δεν Είναι Πολιτικό» ή «Τι Είναι Πολιτική;»
Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πολιτικό πρόβλημα. Η πολιτική δεν είναι κάτι περισσότερο από την συνισταμένη που διαμορφώνουν οι ηθικές και αισθητικές αξίες των πολιτών μιας κοινωνίας.
Η κατανομή του πλούτου και της ιδιοκτησίας, οι αντιλήψεις για το ιδιωτικό και το συλλογικό, οι κανόνες συνύπαρξης, δεν ορίζονται από αιώνιους νόμους, αλλά αντίθετα είναι ευμετάβλητοι και ορίζονται από την εκάστοτε ηθική και αισθητική τοποθέτηση του καθενός από εμάς.
Το πολιτικό πρόβλημα είναι πρόβλημα ηθικής και αισθητικής.
Οι ηθικές και αισθητικές αξίες του κάθε πολίτη διαμορφώνονται από την παιδεία της οποίας έχει γίνει αποδέκτης. Είμαστε αυτό που μαθαίνουμε, και αυτό που μαθαίνουμε τόσο από τους επίσημους μηχανισμούς εκπαίδευσης (σχολεία) όσο και από τους ανεπίσημους (μέσα ενημέρωσης) είναι αισθητικά και ηθικά φτωχό.
Το τι όμως διδασκόμαστε δεν ακυρώνει την ευθύνη που μας αναλογεί για θέματα όπως το αίσθημα δικαίου ή την αναζήτηση του μέτρου και του ωραίου. Είμαστε αυτό που μαθαίνουμε, αλλά εν τέλει μας βαραίνει η ευθύνη του τι επιλέγουμε να μαθαίνουμε.
20090615
Oι Πρόσφυγες Δεν Είναι Τουρίστες
Δεν εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους από διάθεση κοσμοπολιτισμού. Ούτε για χάρη της περιπέτειας. Οι πατρίδες τους έχουν γίνει τόποι εκμετάλλευσης και πειραμάτων των ισχυρών της γης.
Πολυεθνικές εταιρείες, μυστικές υπηρεσίες, έμποροι όπλων και ναρκωτικών ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε ξένα χωράφια για κέρδη και στρατηγική ηγεμονία.
Για όλους αυτούς οι αξίες του σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή και προς κάθε έννοια δικαίου είναι ξένες και εχθρικές. Το αποτέλεσμα είναι πόλεμοι, γενοκτονίες, ολοκληρωτική καταστροφή υποδομών και εκμετάλλευση -πέρα από κάθε ηθικό φραγμό- σε δεκάδες χώρες από την Αφρική μέχρι την Άπω Ανατολή.
Επιπλέον στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία μας οι σκλάβοι δεν είναι παρελθόν. Οι σκλάβοι υπάρχουν σε πάρα πολλές από αυτές τις χώρες. Δουλεύουν και παράγουν αγαθά για όλους εμάς -για τον καθένα από εμάς- με αντίτιμο λίγα δολλάρια την εβδομάδα.
Γνωρίζουν όμως ότι υπάρχει ζωή και πέρα από την σκλαβιά και τους πολέμους και έχουν κάθε λόγο να την αναζητούν. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θα έκανε το ίδιο.
Η δικαιοσύνη και η δημοκρατία από την Σιέρρα Λεόνε μέχρι την Σρι Λάνκα είναι υπόθεση που αφορά τον καθένα από εμάς με τον ίδιο τρόπο που μας αφορούν η βενζίνη που βάζουμε στο αυτοκίνητό μας και τα παπούτσια που αγοράζουμε.
photo: © Kevin McNulty | Help Us Find Our Way Home | Liberia | http://www.pahte.com/
20090605
20090531
20090528
Χάουαρντ Ζιν, Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, 2009052720090527
20090524
ΛΟΓΟΣ/DISCOURSE
Let's Discuss This
[ελ]
Η χρήση του λόγου για τις ανάγκες της κοινωνικοποίησης έχει υπάρξει ο κύριος μηχανισμός βιολογικής εξέλιξης της ανθρωπότητας.
Στις υπάρχουσες συνθήκες, όπου το άτομο ακολουθεί ασθμαίνοντας ένα διαρκώς επιταχυνόμενο περιβάλλον το οποίο ορίζεται από την τεχνολογία, η εγρήγορση του λόγου είναι το μόνο όπλο στην φαρέτρα ενός επαναστάτη.
Καμμιά κοινωνική αποδοχή όπως την έχουμε διδαχτεί ή πιστέψει δεν είναι πια χρήσιμη. Από το ατομικό μέχρι το παγκόσμιο, ο λόγος πρέπει να διεκδικήσει -μέσα από την ανάλυση και την περιφραστικότητα- νέες διδαχές κοινωνικοποίησης και συνύπαρξης.
[en]
The use of discourse for the needs of socialization has been the basic mechanism of the biological evolution of humanity.
Under the circumstances in which the individual follows breathlessly an accelerating environment as defined by technology, the wakefulness of discourse is the most valuable weapon in the quiver of a revolutionary.
No social acceptance that we have been taught or we have believed in is useful any longer. From the personal to the global level, the discourse has to claim -through analysis and periphrasis- new doctrines of socialization and co-exhistence.
20090522
20090317
No More Tolerance!
The minister means: The strong will never be tolerant towards the weak, unless the weak become strong.
Subscribe to:
Posts (Atom)