Αυτο-Γκόλ

Συμπολίτες εκπαιδευτικοί, το κλείσιμο των σχολείων ισοδυναμεί με αυτο-γκόλ.
Το σταμάτημα της εκπαιδευτικής διαδικασίας αποτελεί έναν στείρο συμβολισμό τόσο γερασμένο όσο και οι κομματικοί μηχανισμοί. Η εκπαιδευτικός Πρωτονοτάριου δικάζεται σήμερα όχι επειδή έκλεισε το σχολείο που διηύθηνε αλλά επειδή, με νεανική ορμή και αντιμέτωπη με κάθε είδους συνήθειες, το διατηρούσε ανοιχτό προς ώφελος της γνώσης, των μαθητών και της κοινότητάς της.

Paleontology

Paleontologists of a strange-species-to-come will probably find a unique beauty in this.

[Why can't I?]

Αγγλινικά: Αρ Χίερ Το Στέι

Αγγλινικά, συγχώνευση των λέξεων Αγγλικά και Ελληνικά. Η έννοιά της αποτελεί το αντίστροφο της έννοιας του όρου greeklish, της διαδεδομένης γραφής η οποία απέκτησε ευρεία χρήση μεταξύ των ελληνόφωνων χρηστών εξαιτίας της επί σειράς ετών ασυμβατότητας μεταξύ των συστημάτων ηλεκτρονικών γραμματοσειρών. Αν και αυτός ο λόγος διάδοσης δεν υφίσταται πλέον, η γραφή Greeklish εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από πολλούς οπαδούς της, έχοντας όμως αποκτήσει και πολλούς πολέμιους. Μέσα σε αυτό το κλίμα αντιπαλότητας και συχνά με διάθεση αστειότητας χρησιμοποιήθηκε από διάφορες πηγές η γραφή Αγγλινικά η οποία χρησιμοποιεί τα ελληνικά τυπογραφικά στοιχεία στην γραφή αγγλικού κειμένου.

Η πρώτη καταγεγραμμένη διατύπωση του όρου αγγλινικά που εμφανίζεται στο google search βρίσκεται ως αυτοαναφορικό σχόλιο αλυσσίδας στις 24 Νοεμβρίου 2005 και μια δεύτερη στις 31 Ιανουαρίου 2006 ως σχόλιο αλυσσίδας σε προηγούμενη εμφάνιση αγγλικού κειμένου με τυπογραφικά αγγλινικά: Στρανγερ τηινγσ ηαωε ηαππενεδ το με, βθτ ιτ’σ στιλλ ρεασον ενοθγη το ψρανκ α ξοκε ορ τςο .
Η χρήση των αγγλινικών όμως είναι αναμφίβολα παλαιότερη καθώς είτε από χιουμοριστική διάθεση, είτε για λόγους ταχύτητας, είτε από παραδρομή, οι χρήστες συχνά δεν αλλάζουν τα πληκτρολόγια τηλεφώνων και υπολογιστών όταν πρόκειται να πληκτρολογήσουν λέξεις σε λατινική γλώσσα.

Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση φωνητικών αγγλινικών σε κείμενο ίσως μπορεί να αποδοθεί στον επιστήμονα της λογικής Μπέρτραντ Ράσελ. Συγκεκριμένα στο βιβλίο Logicomix παρουσιάζεται απόσπασμα από ημερολόγιο, στο οποίο κατέγραφε σκέψεις του μυστικά κατά την παιδική του ηλικία με τίτλο Ασκήσεις Ελληνικών, στο οποίο έγραφε κατ’ αυτόν τον τρόπο: Μοστ ύμανς μπιχαίηβ ιράσιοναλυ! Ωλ δε μορ ρήζον του περσιού δε στάδυ οφ Λότζικ… Ωφ κορς άϊ αμ ώλδο ύμαν αντ δας αμ νοου στρέηντζερ το φιτς οφ νον λότζικαλ θίνκινγκ. (Οι περισσότεροι άνθρωποι φέρονται παράλογα! Ακόμη ένας λόγος να μελετήσω την Λογική… Φυσικά, είμαι κι εγώ άνθρωπος και άρα λειτουργώ και εγώ και βάσει μη λογικών σκέψεων.)

Η ελληνοποίηση αγγλικών ονομάτων θα μπορούσε επίσης να θεωρηθεί ως μια μορφή αγγλινικών:
Μπέρτρανδ Ράσσελλ [ορθογραφικά αγγλινικά]
Μπέρτραντ Ράσελ [φωνητικά αγγλινικά]
Βερτρανδ Ρθσσελλ [τυπογραφικά αγγλινικά]

H [Μεγαλειώδης] ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ [Στο Θησείο, Έκρινε Το Εκλογικό Αποτέλεσμα]

Δρώμενο:
To Πρόσωπο Της Υποκρισίας, Δέσποινα Παπαγεωργίου, Τάσος Κατσάρης, Γιάννης Σκουλιδάς, Κώστας Μπεβεράτος.

Πανό, Πικέτες, Φυλλάδια:
Γιώργος Αμανατίδης, Μαριλούση, Χρήστος Παπαθανασίου, Μαρία Ζαχαριουδάκη, Στέφανος Γεωργάς.

Κάμερες:
Βασίλης Πολυχρονάκης, Δημήτρης Ντοκατζής, Αλέξανδρος Μιστριώτης, Γιώργος Κατωπόδης.

Διεύθυνση:
Κώστας Μπεβεράτος

Η Αναγγελία:
ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ [Δηλώστε Συμμετοχή Τώρα!]

Σχόλιο Για Την Πολιτική Συγκυρία
«
Μια Ελλάδα αγκομαχά προς τις εκλογές. Μια Ελλάδα σέρνει το κουφάρι της προς την «ύψιστη των δημοκρατικών διαδικασιών» που είναι ίσως ένα από τα ελάχιστα που έχει απομείνει σε αυτή τη χώρα να υπενθυμίζει στους κατοίκους της πως είναι πολίτες και όχι υπήκοοι.

Γιατί όλα τα υπόλοιπα θυμίζουν κάποιο βασίλειο τριτοκοσμικής χώρας, το βασίλειο της Μπανανίας. Μιας χώρας με ένα όμορφο δημοκρατικό περιτύλιγμα θεσμών, που όμως δεν λειτουργούν.

Το ρουσφέτι και ο νεποτισμός έχουν καταποντίσει κάθε έννοια ίσων ευκαιριών και άρα αξιοκρατίας.

Σαν υπηκόοι, ζητωκραυγάζουμε κάτω από σημαίες μπλε και πράσινες κατά κύριο λόγο, ανάλογα με το τι ψήφιζε ο παππούς μας και ποιος έβαλε με Stage ή με σύμβαση ορισμένων μηνών στο Δημόσιο το παιδί μας. Την ίδια στιγμή που απορρυθμίζονται σταδιακά και εκεί οι εργασιακές σχέσεις.

Όσοι ψηφίζουν τα δύο μεγάλα κόμματα, που προωθούν τις ιδιωτικοποιήσεις, δεν θα πρέπει να προσβλέπουν σε πρόσληψη στον δημόσιο τομέα αλλά στον ιδιωτικό. Αυτό είναι συνεπές προς την ψήφο τους.

Στον ιδιωτικό. Εκεί που ανθεί ο εργασιακός μεσαίωνας, εκεί που μια σύγχρονη γενιά δουλοπάροικων ανδρώνεται. Εκεί που δεν ισχύει καμία συλλογική σύμβαση εργασίας, εκεί που δουλεύουν δωδεκάωρα και δεκαεξάωρα χωρίς να πληρώνονται υπερωρίες, εκεί που δεν τολμούν να μιλήσουν για απεργίες και συχνά ούτε και για αργίες και Σαββατοκύριακα, εκεί που οι γυναίκες για να προσληφθούν ερωτώνται στη συνέντευξη εάν είναι παντρεμένες και αν σκοπεύουν να κάνουν παιδιά...

Κάθε χώρα όμως έχει τους πολιτικούς που της αξίζουν. Έτσι κι εμείς. Γιατί δεν αντιδρούμε όταν στις δημόσιες υπηρεσίες μας συμπεριφέρονται λες και μας κάνουν χάρη που μας εξυπηρετούν. Γιατί θυσιάζουμε το μακροπρόθεσμο συμφέρον μας για το όποιο ρουσφέτι: για να βάλουμε σε μια θέση επισφαλούς εργασίας το γιο ή την κόρη. Γιατί φωνάζουμε όταν καίγονται τα δάση αλλά δεν αναλαμβάνουμε δράση ως κοινωνία πολιτών για να μη χτίζονται οι μέχρι πρότινος δασικές εκτάσεις. Γιατί, αντιθέτως, κοιτάμε τότε, πάνω στα καμένα, αφού χτίζουν οι άλλοι, να χτίσουμε κι εμείς την «παραγκούλα» μας, λαδώνοντας κάποιους δημόσιους «λειτουργούς» για να μας δώσουν την άδεια.

Αυτοί είμαστε. Υπηρέτες του ατομικού, νεκροθάφτες του συλλογικού και μαζί νεκροθάφτες του μέλλοντος των παιδιών μας – και, το χειρότερο, δεν το συνειδητοποιούμε.

Και δεν συνειδητοποιούμε ότι αυτά τα παιδιά που εξεγέρθηκαν τον Δεκέμβρη κατά παντός, μηδενιστικά, εξεγέρθηκαν ουσιαστικά εναντίον της αδράνειας. Γιατί και η αδράνεια, η αδράνεια των πολλών απέναντι στο κατεστημένο του βασιλείου της Μπανανίας, αποτελεί πολιτική πράξη. Πολιτική πράξη που διαιωνίζει τη βαθιά κοινωνική και πολιτική σήψη.

Σήμερα καταναλώνουμε νωθρά πολιτικές τηλεμαχίες εν όψει των εκλογών. Παραλλαγές πάνω στο τίποτα. Πολιτικοί φορούν τη μάσκα της σοβαρότητας και του κατόχου της απόλυτης αλήθειας – πρόσωπο και μάσκα έχουν γίνει ένα: «έξις δευτέρα φύσις» η υποκρισία. Κάθε ψήγμα αλήθειας μένει προσεκτικά φυλακισμένο κάτω από κενές νοήματος φράσεις.

Μεθαύριο θα έχουμε κυβέρνηση. Πράσινη ή μπλε. Μεθαύριο θα ζούμε ακόμα στην Μπανανία. Γιατί η Μπανανία αγαπά το θεαθήναι και όχι την ουσία. Γιατί η Μπανανία συντηρείται από υπηκόους που δεν γνωρίζουν πώς να γίνουν πολίτες. Όλα όμως είναι θέμα επιλογών. Στο χέρι μας είναι να αναλάβουμε τον ρόλο μας και να ανακτήσουμε την αξιοπρέπειά μας ως πολίτες μιας δημοκρατικής κοινωνίας.

Δ.Π.
1/10/2009
»

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - [Δηλώστε Συμμετοχή Τώρα!]

Προσκαλώ φίλους και όσους το βρουν ενδιαφέρον να συμμετάσχουν στο παρακάτω δρώμενο:

Α. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

> Ένα μάλλον μικρό πανό με μοναδική επιγραφή: "ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ".

> ένας/μία φίλος/φίλη θα διαβάζει με ντουντούκα αυτό το κείμενο:
"Ψηφίζω, όχι για κάποιο κοινωνικό όραμα αλλά για μικροαπολαβές και εξυπηρετήσεις.
Με την βοήθεια των κατάλληλων γνωριμιών διεκδικώ την ανέλιξη των οικείων μου σε δημόσιες θέσεις γνωρίζοντας ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις και ενώ τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν τους είναι αδιάφορα.
Με την βοήθεια κατάλληλων γνωριμιών διεκδικώ την ευμάρεια για εμένα ή το πολύ για την οικογένειά μου και δεν δυσκολεύομαι να καταχραστώ κοινόχρηστα αγαθά και αξίες.
Όταν η καταστροφή περνά την πόρτα μου, καταριέμαι το κράτος και όσους επέτρεψαν η καταστροφή να φτάσει μέχρι εμένα."

> δυό-τρείς θα μοιράζουν το ίδιο σε 'προκήρυξη'.

> ηχητική υπόκρουση από ντραμς και όποιους άλλους φίλους μουσικούς προσέλθουν.

Β. ΤΟΠΟΣ
Θησείο - ηλεκτρικός.

Γ. ΧΡΟΝΟΣ
Παρασκευή 4-8μμ.

Δ. ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ
1. Η παρουσία φίλων.
2. Ένα πανό με την επιγραφή "ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ" [υλικά και κατασκευή].
3. Μία ντουντούκα
4. Εκτυπώσεις της προκήρυξης σε αρκετά αντίτυπα από όποιον διαθέτει laser εκτυπωτή. Μπορείτε να εκτυπώσετε την αποκάτω Α4 σελίδα αντιγράφοντάς την στον σκληρό σας από το λινκ [για υψηλή ανάλυση] και να την κόψετε στην μέση:

Στις 4 Οκτωβρίου Γιορτάζουμε Όλοι*

* Δεν είμαστε αυτό που μας αρέσει να πιστεύουμε ότι είμαστε αλλά αυτό που μπορούμε να είμαστε: Μέλη ενός αγελαίου ζωικού είδους αποτελούμενου από παγώνια που κορδώνουν τα πλουμιστά φτερά τους, εργατικά μυρμήγκια, φιλήσυχα πρόβατα και πονηρές αλεπούδες. Και στο τέλος πάντα ελλειματικοί, αδύναμοι, εξαρτημένοι, δουλοπρεπείς.

Η Πολιτική Διαφήμιση Πρέπει Να Απαγορευτεί

Η πολιτική διαφήμιση δαπανά υπέρογκα ποσά που προέρχονται από τους Έλληνες πολίτες, και αυτό προκειμένου να περιορίσει τον πολιτικό λόγο σε συνθηματολογία και ευφυολογήματα εντυπωσιασμού.
Η δημοκρατία ακυρώνεται όταν ο πολιτικός λόγος είναι ανύπαρκτος και οι προεκλογικές καμπάνιες σχεδιάζονται σε γραφεία πολυεθνικών διαφημιστικών εταιρειών.

Ο χώρος των Μέσων Ενημέρωσης και τα ραδιοκύματα είναι δημόσιος χώρος (όπως και κάθε έντυπο που γίνεται αποδέκτης χρηματοδότησης μέσω κρατικών διαφημίσεων).
Ως εκ τούτου οφείλει να αξιοποιείται από τους δημοκρατικούς θεσμούς προς όφελος της δημοκρατίας και των πολιτών παρέχοντας όταν απαιτείται τον απαραίτητο χώρο και χρόνο για την ανάπτυξη πολιτικού διαλόγου.

Η πολιτική διαφήμιση πρέπει να απαγορευτεί.
Βάσει των παραπάνω προτάσεων αποτελεί σοβαρή αιτία υποβάθμισης της δημοκρατικής λειτουργίας και επικίνδυνο απόστημα διαπλοκής και εξάρτησης των ανθρώπων της πολιτικής από τους ανθρώπους των επιχειρήσεων.

«To Πρόβλημα Δεν Είναι Πολιτικό» ή «Τι Είναι Πολιτική;»

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πολιτικό πρόβλημα.
Η πολιτική δεν είναι κάτι περισσότερο από την συνισταμένη που διαμορφώνουν οι ηθικές και αισθητικές αξίες των πολιτών μιας κοινωνίας.

Η κατανομή του πλούτου και της ιδιοκτησίας, οι αντιλήψεις για το ιδιωτικό και το συλλογικό, οι κανόνες συνύπαρξης, δεν ορίζονται από αιώνιους νόμους, αλλά αντίθετα είναι ευμετάβλητοι και ορίζονται από την εκάστοτε ηθική και αισθητική τοποθέτηση του καθενός από εμάς.
Το πολιτικό πρόβλημα είναι πρόβλημα ηθικής και αισθητικής.

Οι ηθικές και αισθητικές αξίες του κάθε πολίτη διαμορφώνονται από την παιδεία της οποίας έχει γίνει αποδέκτης. Είμαστε αυτό που μαθαίνουμε, και αυτό που μαθαίνουμε τόσο από τους επίσημους μηχανισμούς εκπαίδευσης (σχολεία) όσο και από τους ανεπίσημους (μέσα ενημέρωσης) είναι αισθητικά και ηθικά φτωχό.

Το τι όμως διδασκόμαστε δεν ακυρώνει την ευθύνη που μας αναλογεί για θέματα όπως το αίσθημα δικαίου ή την αναζήτηση του μέτρου και του ωραίου. Είμαστε αυτό που μαθαίνουμε, αλλά εν τέλει μας βαραίνει η ευθύνη του τι επιλέγουμε να μαθαίνουμε.

Oι Πρόσφυγες Δεν Είναι Τουρίστες

Δεν εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους από διάθεση κοσμοπολιτισμού. Ούτε για χάρη της περιπέτειας. Οι πατρίδες τους έχουν γίνει τόποι εκμετάλλευσης και πειραμάτων των ισχυρών της γης.
Πολυεθνικές εταιρείες, μυστικές υπηρεσίες, έμποροι όπλων και ναρκωτικών ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε ξένα χωράφια για κέρδη και στρατηγική ηγεμονία.
Για όλους αυτούς οι αξίες του σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή και προς κάθε έννοια δικαίου είναι ξένες και εχθρικές. Το αποτέλεσμα είναι πόλεμοι, γενοκτονίες, ολοκληρωτική καταστροφή υποδομών και εκμετάλλευση -πέρα από κάθε ηθικό φραγμό- σε δεκάδες χώρες από την Αφρική μέχρι την Άπω Ανατολή.
Επιπλέον στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία μας οι σκλάβοι δεν είναι παρελθόν. Οι σκλάβοι υπάρχουν σε πάρα πολλές από αυτές τις χώρες. Δουλεύουν και παράγουν αγαθά για όλους εμάς -για τον καθένα από εμάς- με αντίτιμο λίγα δολλάρια την εβδομάδα.
Γνωρίζουν όμως ότι υπάρχει ζωή και πέρα από την σκλαβιά και τους πολέμους και έχουν κάθε λόγο να την αναζητούν. Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θα έκανε το ίδιο.
Η δικαιοσύνη και η δημοκρατία από την Σιέρρα Λεόνε μέχρι την Σρι Λάνκα είναι υπόθεση που αφορά τον καθένα από εμάς με τον ίδιο τρόπο που μας αφορούν η βενζίνη που βάζουμε στο αυτοκίνητό μας και τα παπούτσια που αγοράζουμε.

photo: © Kevin McNulty | Help Us Find Our Way Home | Liberia | http://www.pahte.com/

AΠΟΤΣΙΓΑΡΑ / CIGARETTE BUTTS

Ο Μάικλ Άλμπερτ Στο Διεθνές Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ, 20090528

Aνταπόκριση από την Δέσποινα Παπαγεωργίου
-Για τα κινήματα και τις ελλείψεις της Αριστεράς
-Δεκέμβρης ’08 – Μάης ’68: Ιστορίες παράλληλες
-Περί βίας

ΑΝΥΠΑΚΟΗ / DISOBEDIENCE (2)

Ανταπόκριση Από Την Διάλεξη Του Χάουαρντ Ζιν Στο Διεθνές Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ (20090527, Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας)

Χάουαρντ Ζιν, Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, 20090527

ΑΝΥΠΑΚΟΗ / DISOBEDIENCE (1)

Για Την Ανυπακοή Στις Ελληνικές Συνθήκες / Από τον Κώστα Μπεβεράτο

ΛΟΓΟΣ/DISCOURSE

Let's Discuss This

Let's Discuss This

Let's Discuss This

Let's Discuss This

Let's Discuss This

Let's Discuss This

Never Happened

www.podilates.gr / 20090510

No More Tolerance!

The minister means: The strong will never be tolerant towards the weak, unless the weak become strong.

Arthropods Will Rule Again

listen you guys,
this is the arthropods time
you've been a long time around
you've made a big mess
it's time for you to quit the planet
it's time for us to rule again
it’s time for the arthropods to rule again

ARTHROPODS WILL RULE AGAIN

you know,..
chicken is more clever than a fly, or an ant,
does this make chicken ..clever?
you know,..
human is more clever than a pig, or a horse,
does this make human ..clever?
you say humans destroy nature..
do chicken destroy nature?
do flies do that? or the ants?
do shells destroy nature?
you know, shells made the petroleum..
I'll tell you a story about a little species.
there was a tiny little species that lived on this planet some 5 billion years ago.
it was a funny little thing. no eyes, no feet, no brains.
the funniest thing though was that this funny little species used to "breath" (if one can say "breath") carbon dioxide.
then, while millions of years passed by, these little animals became so many.
try to imagine the whole of the oceans crowded by these animals. a thick animal-water. wouldn't like to swim in there...
I bet you can't imagine what happened then: they became so many that finally they breathed all the carbon dioxide while producing a killer poison. they produced so much of that poison-gas that they finally suffocated in it. they all had to die.
this poison gas we call.. oxygen. they suffocated in oxygen. they needed carbon dioxide but they had used it all.
come on now don't be silly.
humans don't destroy nature. there is no such thing as pollution to nature.
what humans call pollution is simply nature.
like the human mind is nature.
like the pig mind is nature.
it's just nature.



>>
Text, Graphic Design: Kostas Beveratos
Engravings: Panayota Kapela

H αστυνομία δεν είναι ο ταξικός εχθρός, είναι ο σάκκος του μποξ

1.
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ (ΜΟΙΡΑΖΕΤΑΙ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ)
Τύπωσα το παρακάτω κείμενο και το μοιράζω σε αστυνομικούς όπου τους συναντώ:

σελίδα 1, download & print

σελίδα 2, περιλαμβάνει αποσπάσματα από το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, download & print

2.
ΔΡΩΜΕΝΟ (ΣΕ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ)
Διαδηλωτές δημιουργούν αλυσίδα μπροστά από τους αστυνομικούς η οποία όμως κοιτά στην ίδια κατεύθυνση με αυτούς.
Μια συμβολική πράξη προστασίας και συστράτευσης.
(Η αστυνομία εκτός από εν δυνάμει φονική μηχανή είναι και σάκκος του μποξ. Τα τελευταία επεισόδια δημιουργούν συνθήκες εμφυλίου μεταξύ των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων αφήνοντας ανέπαφους αυτούς που ορίζουν το «παιχνίδι». Οι επιθετικότητα προς την αστυνομία είναι η ιδανική εκπαίδευση μίσους και φανατισμού για να ακολουθήσουν τα χειρότερα. Όλοι οι εμπλεκόμενοι σε αυτόν τον εμφύλιο ανήκουμε στην ίδια κοινωνική τάξη.)
Ένας πολίτης με ντουντούκα ανάμεσα στους διαδηλωτές και τους αστυνομικούς διαβάζει:

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Βγάλτε τα κράνη, αφήστε τις ασπίδες, πετάξτε τα γκλομπ. Δεν είμαστε εχθροί σας. Όταν πληθαίνουν οι δυνάμεις καταστολής, σημαίνει ότι η αδικία που ασκούν οι δυνατοί στους αδυνάτους μεγαλώνει. Και οι αδύνατοι είμαστε εμείς: οι συμμαθητές και συμφοιτητές σας, οι γονείς σας, τα αδέρφια σας. Αδύνατοι είστε κι εσείς. Το ίδιο αδύνατοι με εμάς. Αυτούς που υπερασπίζεστε δεν τους έχετε συναντήσει ποτέ. Σπούδασαν σε ιδιωτικά σχολεία και πανάκριβα κολλέγια του εξωτερικού.

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Αρνηθείτε τον ρόλο του προστάτη μιας διεφθαρμένης εξουσίας. Αυτοί που σας βγάζουν στον δρόμο είναι αυτοί που πλουτίζουν από το υστέρημα των απλών ανθρώπων, παίζουν στο χρηματιστήριο με τις συντάξεις του λαού και εφευρίσκουν κάθε είδους τέχνασμα για να αποστραγγίζουν τον δημόσιο πλούτο.

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Αποβάλλετε από τις γραμμές σας τους προβοκάτορες, τους ανεύθυνους και τους ψυχικά αρρώστους. Μην επιτρέπετε να σας χαρακτηρίζουν όλους με τις πράξεις τους. Οι ευθύνη είναι δική σας, του καθενός από εσάς, και μόνο εσείς είστε αυτοί που γνωρίζετε και μπορείτε να πετύχετε τον έλεγχο της αυθαιρεσίας.

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Χρόνια τώρα, όσοι από εσάς καταπατούν τα συνταγματικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών στρέφουν τον απλό λαό εναντίον όλων σας. Είναι ο φόνος του 15χρονου μαθήτη και οι ζαρντινιέρες που θρέφουν την οργή και το ρατσισμό εναντίον της αστυνομίας, δεν είναι η στολή. Είναι τα δεκάδες περιστατικά βίας και αυθαιρεσίας μέσα στα ίδια τα αστυνομικά τμήματα που δεν αφήνουν αμφιβολίες για την παράνομη δράση νοσηρών ανθρώπων και μέσα στην αστυνομία.

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Τα πυροβόλα όπλα στους δημόσιους χώρους δεν δημιουργούν αίσθημα ασφάλειας αλλά το αντίθετο. Η παρουσία όπλων προσβάλλει το αίσθημα ελευθερίας και αξιοπρέπειας των πολιτών. Η παρουσία όπλων δημιουργεί ασφυξία και συσσωρεύει το αίσθημα της καταπίεσης. Δεν είμαστε φυλακισμένοι στην πόλη και την χώρα που ζούμε. Δεν ζούμε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας. Η χώρα μας δεν έχει κατακτηθεί από κάποιον βάρβαρο και πολεμοχαρή κατακτητή. Ή μήπως αυτό συμβαίνει;

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Οι ασπίδες σας, τα κράνη και οι πανοπλίες σας, όταν οχυρώνεστε πίσω από αυτά για να μας αντιμετωπίσετε σαν εχθρούς σας, είναι οι κουκούλες μιας εξουσίας που κρύβει το πρόσωπό της και ντρέπεται για τις παράνομες πράξεις της. Eίναι οι κουκούλες μιας εξουσίας που αφήνει σκόπιμα τους πολίτες της χώρας αμόρφωτους και χωρίς προοπτική. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να θρέφει για πάντα την διαφθορά της ανενόχλητη. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να χωρίζει εσάς κι έμας σε αντίπαλα στρατόπεδα, τη στιγμή που ανήκουμε στο ίδιο: αυτών που τους εκμεταλλεύεται μια ελίτ που θρέφει τις σάρκες της τρώγοντας τις δικές μας.

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Αν παίρνετε χαρά από την άσκηση βίας πάνω σε ανυπεράσπιστους πολίτες, αν ηδονίζεστε από την χρήση των όπλων, αν η εξουσία πάνω στον συνάνθρωπό σας είναι αυτό που σας ευχαριστεί, τότε κάθε ελεύθερος πολίτης ωφείλει να στέκεται απέναντί σας με κάθε τρόπο. Δεν υπάρχει καλή και νόμιμη βία. Κάθε βία είναι κακή και παράνομη. Καμμία βία και καμμία αυθαιρεσία δεν νομιμοποιείται στα πλαίσια της δημοκρατίας και των κατοχυρωμένων συνταγματικών ελευθεριών. Επιβάλλεται με την ισχύ των δήθεν νόμιμων όπλων και της δήθεν νόμιμης κουκούλας.

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Για πολλά χρόνια η ανασφάλεια των πολιτών μέσα στην καθημερινότητά μεγαλώνει. Η εγκληματικότητα αναπτύσσεται πέρα από κάθε έλεγχο. Το υπεράριθμο σώμα σας όμως μοιάζει να απασχολείται αποκλειστικά με την καταστολή της αγανάκτησης των συμπολιτών σας για αδικίες που γίνονται σε βάρος ακόμα και των δικών σας συμφερόντων.

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Μην πιστεύετε αυτούς που σας λένε ότι ο συνταγματικός ρόλος της αστυνομίας είναι η υπεράσπιση των μεγάλων παρανομιών σε βάρος του λαού και η καταστολή των διεκδικήσεων των απλών ανθρώπων. Αν αυτοί τους οποίους υπερασπίζεστε σας έχουν πείσει ότι εκπροσωπούν τον νόμο, εάν πιστεύετε ότι η καταπάτηση των συνταγματικών δικαιωμάτων μπορεί να φορά «νόμιμη» κουκούλα, τότε κάθε δημοκρατικός πολίτης δεν έχει άλλη επιλογή από το να είναι «παράνομος».

Συμπολίτες αστυνομικοί,
Δείξτε το πρόσωπό σας και κερδίστε την αξιοπρέπεια που αναλογεί σε κάθε ελεύθερο άνθρωπο. Βγάλτε τα κράνη, αφήστε τις ασπίδες και τα γκλομπ. Δεν τα χρειάζεστε απέναντί μας. Μην τους αφήνετε να σας πείθουν ότι είμαστε αντίπαλοι. Η θέση σας στους κοινωνικούς αγώνες είναι μαζί μας και όχι εναντίον μας.

To Πρόσωπο της Υποκρισίας (είναι το δικό σου)

Ψηφίζω, όχι για κάποιο κοινωνικό όραμα αλλά για μικροαπολαβές και εξυπηρετήσεις.
Με την βοήθεια των κατάλληλων γνωριμιών διεκδικώ την ανέλιξη των οικείων μου σε δημόσιες θέσεις γνωρίζοντας ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις και ενώ τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν τους είναι αδιάφορα.
Με την βοήθεια κατάλληλων γνωριμιών διεκδικώ την ευμάρεια για εμένα ή το πολύ για την οικογένειά μου και δεν δυσκολεύομαι να καταχραστώ κοινόχρηστα αγαθά και αξίες.
Όταν η καταστροφή περνά την πόρτα μου, καταριέμαι το κράτος και όσους επέτρεψαν η καταστροφή να φτάσει μέχρι εμένα.

download+print

Tα Χριστουγεννιάτικα Δέντρα του Πολύδωρα...

Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα του Πολύδωρα και το κουτί της Πανδώρας

Πριν από δισεκατομμύρια χρόνια ολιγοκύτταροι οργανισμοί οι οποίοι ζούσαν μέσα στο διοξείδιο του άνθρακα παρήγαν ως απόβλητο τόσο πολύ οξυγόνο ώσπου στο τέλος πνίγηκαν μέσα σε αυτό. Μία γενναιόδωρη αυτοκτονία.

Το ανθρώπινο είδος έχοντας συνείδηση της ύπαρξής του και των επιλογών του έχει την ευκαιρία να γευτεί την ηθική ικανοποίηση που του αναλογεί από την δική του γενναιοδωρία προς τα είδη που θα ακολουθήσουν της αυτοκτονίας του.

Αυτό το γεγονός αποδεικνύει από μόνο του την σημασία της εξέλιξης των ειδών. Οι οργανισμοί που δημιούργησαν το οξυγόνο δεν είχαν την επίγνωση της σπουδαιότητας της πράξης τους. Εμείς όμως μπορούμε εκ των προτέρων να αναγνωρίσουμε την προσφορά μας στα επερχόμενα είδη.


Είναι αλήθεια υπέροχο: Η Φύση δεν καταστρέφεται.

Ο ελλειμματικός νους του ζώου που λέγεται άνθρωπος αρέσκεται στην ναρκισσιστική ερμηνεία του κόσμου σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος είναι ο τελικός σκοπός της Φύσης ή ότι κάποιος θεός δημιούργησε τα πάντα για χάρη των ανθρώπων.

Δεν θα παραδεχτούμε ποτέ ότι το γεγονός πως είμαστε πιο έξυπνοι από τους πιθήκους ή τα γουρούνια δεν μας κάνει πραγματικά έξυπνους. Όπως η κότα δεν γίνεται έξυπνη επειδή είναι πιο έξυπνη από το σκουλήκι.

Ο ελλειμματικός νους μας και κάθε δράση που προκύπτει από αυτόν είναι προϊόν της Φύσης και όχι κάτι έξω από αυτήν. Έτσι, η Φύση δεν μπορεί να καταστραφεί από τις πράξεις μας γιατί η Φύση ε ί ν α ι, μεταξύ άλλων, και οι δικές μας πράξεις.

Τα εκατομμύρια τόνοι σκουπίδια μας, τα χιλιάδες στρέμματα χωματερές, οι τσιμεντουπόλεις, οι αποψιλωμένες εκτάσεις, τα τοξικά απόβλητα, τα πυρηνικά απόβλητα, αποτελούν όλα αξιοθαύμαστα δημιουργήματα της Φύσης, όπως ακριβώς και μία ανθισμένη μηλιά.

Η Φύση δεν καταστρέφεται, αλλάζει συνέχεια μορφές κατακτώντας ισορροπίες που η ίδια στην συνέχεια ανατρέπει. Αυτό που καταστρέφεται είναι οι συνθήκες μέσα στις οποίες μπορεί να ευδοκιμεί το ανθρώπινο είδος. Αυτό όμως είναι άλλο πράγμα.






Αυτά μάλλον δεν τρώγονται

Έτσι είναι καλύτερα, τα πολλά δέντρα έκρυβαν το κάλλος του καζίνο

Το δάσος μετά από επιτυχημένη επεξεργασία ανάπτυξης

Αύριο θα μοιράσω στην συγκέντρωση αυτό το φυλλάδιο

Μπορείτε να κάνετε κι εσείς το ίδιο.
download & print

H oργή φανερώνεται μόνο την ώρα που ξεσπά

Δεν είναι μόνο ο φόνος.
Είναι η χυδαιότητα των κυβερνώντων που μας πνίγει χρόνια τώρα.
Η διακυβέρνηση μέσω πελατειακών σχέσεων που υποχρεώνει τους πολίτες να ζητιανεύουν για αυτά που είναι δικαιώματά τους.
Τα μυθικά ποσά του Ζαχόπουλου, του Εφραίμ, του Βουλγαράκη και τόσων άλλων που αλλάζουν χέρια μπροστά στα έκπληκτα μάτια ημιαπασχολούμενων πολιτών των 400 ευρώ.

Είναι η σκοτεινιά στο μέλλον τού καθένα που τρέχει από το πρωί μέχρι το βράδυ για να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη.
Είναι η χυδαιότητα των δικαστικών, των βουλευτών, των πανεπιστημιακών και κάθε συντεχνίας που σαν παρατρεχάμενοι της πραγματικής εξουσίας, της πλουτοκρατίας δηλαδή, εξασφαλίζουν σκανδαλώδη προνόμια για τον εαυτό τους μετατρέποντας τα λειτουργήματά τους σε «χρυσές αγελάδες».

Τα παιδιά μας μεγαλώνουν σε σχολεία φυλακές, φορτωμένα με αναχρονιστικές και άχρηστες πληροφορίες την στιγμή που οι εξελίξεις στην παγκόσμια κοινωνία διαρκώς επιταχύνονται.
Η κακογουστιά είναι παντού. Όλοι είναι έτοιμοι καθημερινά να εκτονώσουν θυμό και μίσος στον διπλανό τους.
Ο εμφύλιος των οδοφραγμάτων είναι το αποτέλεσμα της αποτυχίας της ελληνικής δημοκρατίας.

Μία δημοκρατία βασίζεται στην παιδεία η οποία καλλιεργεί την συναίσθηση του συλλογικού στην μεγάλη μερίδα των πολιτών. Στην ελληνική δημοκρατία όμως κάθε έννοια συλλογικότητας καταλύεται συστηματικά από την προκλητική ιδιοτέλεια των εκάστοτε κυβερνώντων.
Καμμία αξία συλλογικότητας δεν αποτελεί πρότυπο συμπεριφοράς. Αντίθετα, κυρίαρχα πρότυπα είναι η αρπαγή του καθενός από όπου μπορεί να βάλει χέρι, η αναξιοπρέπεια, η αναξιοκρατία, η γελοιότητα των πρωινάδικων, ο ευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης, το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ».

Οι νόμοι φτιάχνονται κατά το πως βολεύονται τα κέντρα του πλούτου και οι παρατρεχάμενοι, οι οποίοι στο τέλος δηλώνουν πως «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό».
Ο πρωθυπουργός με ύφος λαχαναγοράς κερδίζει σταθερά τις σφυγμομετρήσεις ενός σώματος που σαπίζει ζωντανό.
Κανείς δεν εκπροσωπεί αυτό που συμβαίνει. Γιατί η ζωή βρίσκεται μπροστά από τις κομματικές αντζέντες. Και το σώμα μπορεί να συνεχίσει να σαπίζει μέχρι να ψοφήσει όλως διόλου.

Καθιστική συγκέντρωση στην Σύρο, 20081208.





download+print

ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΗΝ ΑΙΟΛΟΥ 20080526

Η έρευνα υλοποιήθηκε από τις φοιτήτριες Άννα Σαρούκου, Τόνια Στεφανάτου και Νίκη Σκυλά

Ο Γιώργος Μπακόλας βιντεοσκόπησε την διαδικασία της έρευνας

ΠΩΣ ΚΑΛΠΑΖΕΙ Η ΖΕΒΡΑ ΣΤΟ ΚΛΟΥΒΙ ΤΗΣ; (από γκράφιτι στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα)

Την συζήτηση που ακολουθεί συνέταξαν οι πρωτοετείς φοιτήτριες του Πάντειου Πανεπιστήμιου (τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού), Άννα Σαρούκου, Τόνια Στεφανάτου και Βίκυ Τσούκα.

- Διαφήμιση ή αντιδιαφήμιση;
- Τι εννοείς με τον όρο αντιδιαφήμιση;
- Καταρχάς δεν πρόκειται για όρο αλλά για μια ιδέα, για μερικούς επαναστατική, γι' άλλους γελοία.
- Ιδέα; Μα δεν ζούμε στον κόσμο των ιδεών.
- Μην προτρέχεις! θα σου εξηγήσω. Αντιδιαφήμιση, θα μπορούσαμε να πούμε, είναι μια προσπάθεια κάποιων ανθρώπων να ταχθούν ενάντια στην διαφήμιση. Σε κάθετί το εμπορικό και ενάντια στο κατεστημένο που προσπαθεί να βάζει τους ανθρώπους σε κουτάκια και να τους περιθωριοποιεί.
- Ωχ! Θα μου πεις κι εσύ για όλα αυτά που μιλάνε οι ψευτοκουλτουριάρηδες; Εγώ πιστεύω ότι η διαφήμιση είναι το παν γιατί σε ενημερώνει.
- Ναι μεν η διαφήμιση είναι ενημερωτική αλλά μέσω των τρόπων και των μέσων που διαθέτει διαμορφώνει τυποποιημένες αξίες και ιδανικά.
- Τυποποιημένες αξίες; Τι θέλεις να πεις μ’ αυτό;
- Παράγονται συγκεκριμένες ιδεολογίες, οι οποίες υποσυνείδητα μας υποδεικνύουν τι θα αγοράζουμε, πως θα ντυνόμαστε, τον τρόπο που θα μιλάμε, ακόμα και τον τρόπο που θα συμπεριφερόμαστε στους άλλους.
- Και όλο αυτό γίνεται μόνο μέσω της διαφήμισης που παρακολουθούμε στην τηλεόραση;
- Αυτό είναι ένα μεγάλο κοινότυπο λάθος το οποίο κάνουμε όλοι. Διαφημίσεις υπάρχουν παντού, τις συναντάς κάθε στιγμή, στο μετρό, όταν περπατάς στον δρόμο, όταν ακούς ραδιόφωνο, στην εφημερίδα ή στο περιοδικό που διαβάζεις. Παντού!
- Αυτό είναι κάτι που γνωρίζουμε όλοι. Δεν νομίζω ότι πρωτοτύπησες με αυτό που είπες.
- Διαφήμιση είναι η σύγχρονη ρητορική. Δηλαδή, καλύπτει τους πραγματικούς σκοπούς της, πείθοντάς μας παράλληλα για τις αγνές της προθέσεις. Κατ' αυτόν τον τρόπο τοποθετεί στο κέντρο ο,τιδήποτε προσφέρει κέρδος, αγνοώντας έτσι πράγματα που ίσως είναι πιο ουσώδη. Για παράδειγμα, ένας τομέας που είτε υποσκιάζεται, είτε προβάλλεται με λανθασμένο τρόπο, είναι η τέχνη.
- Μα τι λες; Εγώ βλέπω ότι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ανά τακτά χρονικά διαστήματα παρουσιάζουν κινηματογραφικές ταινίες, μουσικά δρώμενα, θεατρικές παραστάσεις.
- Πράγματι, αλλά αν έχεις παρατηρήσει, συνήθως προωθούνται μεγάλες παραγωγές και συγκεκριμένα πρόσωπα.
- Ποιούς θεωρείς κύριους υπαίτιους αυτής της κατάστασης;
- Όλους εκείνους τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν σκοπό στην ζωή τους, την εξουσία και τον πλούτο, με κάθε τίμημα. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό, σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη σκοτώνονται άνθρωποι, επειδή κάποιοι θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν στις ζωές των άλλων.
- Εφ' όσον τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει κοντά μου δεν έχω λόγο να ανησυχώ.
- Αυτό εννοούσα και εγώ πριν. Μας έχουν μάθει να σκεφτόμαστε μ' έναν συγκεκριμένο τρόπο και να μην αισθανόμαστε καμμία ευθύνη. Συνεπώς, έχουμε υιοθετήσει μια παθητική συμπεριφορά και δεν αντιδρούμε σε ό,τι άσχημο συμβαίνει. Καταλήγοντας, όταν θα βρεθούμε οι ίδιοι αντιμέτωποι με το πρόβλημα, λόγω συνήθειας θα πούμε πάλι «ναι».
- Εξακολουθώ να μην συμφωνώ.
- Κι εγώ θα εξακολουθώ να προσπαθώ...

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ // Στατιστική έρευνα

Στα πλαίσια του φεστιβάλ Αντι-Διαφήμισης που θα γίνει στο BIOS (Πειραιώς 84) από 31/5 μέχρι 2/6 παρουσιάζεται η πρόταση του Κώστα Μπεβεράτου «Προσοχή! Το μήνυμα που ακολουθεί είναι διαφημιστικό».
Με αφορμή αυτή την πρόταση οι φοιτήτριες του Πάντειου Πανεπιστημίου (τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού) Άννα Σαρούκου, Τόνια Στεφανάτου και Βίκυ Τσούκα, ανέλαβαν να υλοποιήσουν την παρούσα έρευνα-ερωτηματολόγιο, προκειμένου να καταγράψουν και να μελετήσουν τα αποτελέσματα.

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΝΤΙΔΙΑΦΗΜΙΣΗΣ - BIOS 31/5 - 2/6

LINK: Φεστιβάλ Αντι-Διαφήμισης

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ // Φεστιβάλ Αντι-Διαφήμισης // BIOS 31/5 - 2/6/2008

* Η επικοινωνία μέσω συνθημάτων αποτελεί τον τρόπο επικοινωνίας που έχει επιβάλει η διαφήμιση. Η δύναμη της διαφήμισης είναι δε τόσο μεγάλη, ώστε, τα συνθήματα αποτελούν πλέον τον κύριο τρόπο με τον οποίο επικοινωνεί η κοινωνία σε όλα τα επίπεδά της.
Ως αντιδιαφήμιση θα μπορούσε να θεωρηθεί, όχι η προσπάθεια για δημιουργία συνθημάτων με άλλη αφετηρία, ή η αποδόμηση των υπαρχόντων, αλλά κυρίως η διεκδίκηση μιας άλλης ποιότητας επικοινωνίας. Η διεκδίκηση μιας επικοινωνίας για την οποία το ζητούμενο θα είναι, μέσω του περιφραστικού λόγου, η ανάλυση της περιπλοκότητας της ανθρώπινης ύπαρξης και κοινωνικοποίησης.
Τα συνθήματα και ο διαφημιστικός λόγος διαμορφώνουν ένα επιταχυνόμενο περιβάλλον ψευδότητας, το οποίο κατρακυλά την ανθρωπότητα στην κατεύθυνση από την οποία ανήλθε.
Ο αναλυτικός λόγος, η εκφορά και κατανόησή του, διαμορφώνουν ένα επιβραδυνόμενο περιβάλλον αυτοκατανόησης και αλληλοκατανόησης, το οποίο όμως έχει, αποκλειστικά, την ικανότητα να ωθήσει την ανθρωπότητα στην εξέλιξη.

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ // Διάλογος στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αντι-Διαφήμισης // 20080514

Προσοχή! το κείμενο που ακολουθεί είναι διαφημιστικό

> Η διαφήμιση χρησιμοποιεί και καλοπληρώνει τους ικανότερους καλλιτέχνες.
> Η διαφήμιση έχει μαζική αναγνώριση και αποτελεί για την κοινωνία πρότυπο ηθικής και αισθητικής.
> Η διαφήμιση διδάσκει αισθητική και ηθική.
> Η διαφήμιση παράγει και προβάλει καθημερινά την σύγχρονη εκδοχή της Αφροδίτης της Μήλου και του Ερμή του Πραξιτέλη.
> Η διαφήμιση είναι η κυρίαρχη τέχνη.
> Η διαφήμιση καθοδηγείται από -αλλά και καθοδηγεί- την κυρίαρχη ιδεολογία.
> Η διαφήμιση είναι προπαγάνδα.

Εάν η «Αντι-Διαφήμιση» μπορεί να υπάρχει μόνο σε σχέση με την κυρίαρχη διαφήμιση-προπαγάνδα ως «αντί» τότε δεν έχει καθόλου λόγο ύπαρξης.
Μια Άλλη διαφήμιση-προπαγάνδα δεν έχει ως λόγο ύπαρξης να σχολιάζει την υπάρχουσα αισθητική και ηθική, αλλά, έχει κάθε λόγο να παράγει από το μηδέν καινούργια αισθητική και ηθική και να εργάζεται συστηματικά και μεθοδικά για να την επιβάλλει στην κοινωνία.
Λόγο ύπαρξης έχει η διαφήμιση-προπαγάνδα, που στοχεύει στην ανάδειξη απόψεων που παραγκωνίζονται, τυχαία ή σκόπιμα, από την κεκτημένη ταχύτητα της ανθρώπινης ανοησίας και μαλθακότητας.

Μερικά παραδείγματα παραγκωνισμένων απόψεων
> O πόλεμος είναι φόνοι σε μαζική κλίμακα και πρέπει να εκδικάζεται ως έγκλημα, το ίδιο και η παραγωγή φονικών μηχανών.
> Η εμμονή για εξουσία και πλουτισμό που διακατέχει κάποιους ανθρώπους δεν έχει λόγο να επιβραβεύεται από το κοινωνικό σύνολο αποτελώντας πρότυπο συμπεριφοράς, αλλά αντίθετα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως σοβαρή ψυχική ασθένεια από την οποία η κοινωνία πρέπει να βρίσκει τρόπους να προφυλάσσεται.
> Η ανθρωπότητα δεν αποτελεί τον τελικό σκοπό της φύσης. Είναι ακόμα ένα ζωικό είδος και όπως έχει εξαφανιστεί το 99% των οργανισμών που έχουν κατά καιρούς κατοικήσει τον πλανήτη, το ίδιο μπορεί να συμβεί και στο δικό μας είδος.
> Ο ανθρώπινος νους είναι πεπερασμένος. Νομίζουμε ότι γνωρίζουμε τα πάντα απλώς επειδή νομίζουμε ότι όσα είμαστε ικανοί να γνωρίζουμε είναι τα πάντα.
> Είμαστε βλάκες και συμπεριφερόμαστε ως βλάκες, κάνοντας τα πράγματα ακόμα χειρότερα, όσο δεν κάνουμε τίποτα για να βελτιώσουμε την θέση μας.
> Οι ανθρώπινες κατακτήσεις σε επίπεδο στοχασμού δεν αποτελούν κι ούτε αποτέλεσαν ποτέ συλλογικό κτήμα της ανθρωπότητας. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί μόνο αν αυτές οι κατακτήσεις γίνονταν κεντρικός άξονας της παιδείας.
> Οι πνευματικές κατακτήσεις εφ' όσον δεν θεσμοθετούνται είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ καθώς, είτε χάνονται για πάντα, είτε μπαίνουν για πάντα στα συρτάρια των ερευνητών που κινούνται μακριά από κάθε κοινωνική πράξη.
> Η ανθρωπότητα εξακολουθεί να κινείται με βάση τις διδασκαλίες των θεολογικών μυθολογιών.

LEAST SPACE OF AGREEMENT - ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΤΟΠΟΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

Η προϋπόθεση της πλήρους συμφωνίας σε ένα γενικότερο σύνολο επιδιώξεων είναι παράγοντας ανασταλτικός για κάθε είδους πρωτοβουλία και δράση.
Η αποδοχή του Ελάχιστου Τόπου Συμφωνίας ως σημείου αφετηρίας αποτελεί από μόνη της μια δυναμική επιλογή, η οποία επιτρέπει την δημιουργία μικρών ή μεγάλων ομάδων που επιδιώκουν την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων.